Bieda

Choć w Starym Testamencie, licząc na doczesne bogactwa, mówiono: „Bójcie się Pana, święci Jego, gdyż bogobojni nie doświadczają biedy”. Ps 34 (BT), choć „Bogactwo zyskuje wielu [[przyjaciół|przyjazn]], (a) biednego opuszcza najbliższy”. Prz 19,4 (BT), to Biblia mówi: Więcej wart biedak, co żyje uczciwie, niż głupiec o ustach kłamliwych”. Prz 19,1 (BT). Co więcej, mówi także: „Chcecie udaremnić zamiar biedaka: lecz Pan jest jego ucieczką”. Ps 14,6 (BT). Oto biedak zawołał, a Pan go usłyszał, i wybawił ze wszystkich ucisków”. Ps 34,7 (BT).

Mimo że bogactwo utożsamiano z Bożym błogosławieństwem, Biblia mówi, że tak bogaty, jak i biedny wobec Boga są równi: „Spotykają się bogacz i nędzarz – Pan obydwu jest Stwórcą”. Prz 22,2 (BT) i od Niego zależni: „Spotyka się biedny z ciemięzcą, Pan obydwu oczy oświeca”. Prz 29,13 (BT).

Stary Testament ukazuje dwie grupy biednych ludzi – tych, którzy są nimi na skutek lenistwa, niedbałości czy niekarności i tych, których doprowadziła do tego sytuacja społeczno-ekonomiczna.

O pierwszych Biblia mówi: „Do mrówki się udaj, leniwcze, patrz na jej drogi – bądź mądry: nie znajdziesz u niej zwierzchnika ni stróża żadnego, ni pana, a w lecie gromadzi swą żywność i zbiera swój pokarm we żniwa. Jak długo, leniwcze, chcesz leżeć? A kiedyż ze snu powstaniesz? Trochę snu i trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby zasnąć: a przyjdzie na ciebie nędza jak włóczęga i niedostatek – jak biedak żebrzący”. Prz 6,6-11 (BT). „Lenistwo pogrąża w ospałość, głód cierpi dusza niedbała”. Prz 19,15 (BT). „Każdy trud przynosi [[zyski|zysk]], gadulstwo – jedynie biedę”. Prz 14,23 (BT). „W biedzie jest i hańbie, kto gardzi karnością, we czci zaś – kto strzeże upomnień”. Prz 13,18 (BT). „Zamiary pracowitego [przynoszą] zysk, a wszystkich śpieszących się – biedę”. Prz 21,5 (BT).

Ci drudzy, z powodów od nich niezależnych, stali się ubogimi, ale ponieważ wykazali się bojaźnią Bożą i właściwą postawą, np.: „Lepiej mieć mało – z bojaźnią Pańską niż z niepokojem – wielkie bogactwo. Lepsze jest trochę [[jarzyn|dieta]] z miłością niż tłusty wół z nienawiścią”. Prz 15,16.17 (BT), zostali objęci przez Pana szczególną opieką. Biblia mówi: „Ty widzisz trud i boleść, patrzysz, by je wziąć w swoje ręce. Tobie się biedny poleca, Tyś opiekunem sieroty!”. Ps 10,14 (BT). „Sierotę ratuje od miecza, biedaka – z przemocy mocarza, ubogi się karmi nadzieją, bo nieprawość zamyka swe usta”. Hi 5,15.16 (BT).

Jaka jest nadzieja ludzi biednych? Biblia mówi: „Pan uboży i wzbogaca, poniża i wywyższa. Z pyłu podnosi biedaka, z barłogu dźwiga nędzarza, by go wśród możnych posadzić, by dać mu tron zaszczytny”. 1 Sm 2,7.8 (BT).

Pan nie tylko sam troszczy się o biednych, ale nakazał ludziom, by bronili ich praw i pełnili uczynki miłosierdzia względem nich. Biblia mówi: Nie będziesz niesprawiedliwie gnębił najemnika ubogiego i nędznego, czy to będzie brat twój, czy obcy, o ile jest w twoim kraju, w twoich murach. Tegoż dnia oddasz mu zapłatę, nie pozwolisz zajść nad nią słońcu, gdyż jest on biedny i całym sercem jej pragnie; by nie wzywał Pana przeciw tobie, a to by cię obciążyło grzechem”. Pwt 24,14.15 (BT). Nie będziesz krzywdził żadnej wdowy i sieroty. Jeślibyś ich skrzywdził i będą Mi się skarżyli, usłyszę ich skargę, zapali się gniew mój… Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie będziesz postępował wobec niego jak lichwiarz i nie każesz mu płacić odsetek. Jeśli weźmiesz w zastaw płaszcz twego bliźniego, winieneś mu go oddać przed zachodem słońca, bo jest to jedyna jego szata i jedyne okrycie jego ciała podczas snu. I jeśliby się on żalił przede Mną, usłyszę go, bo jestem litościwy”. Wj 22,21-26 (BT). Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata”. Jk 1,27 (BT).

Kościół powinien pomagać biednym, którzy nie mają żadnej rodziny. Biblia mówi: „Jeśli kto z wiernych ma w swej rodzinie wdowy, niech je wspomaga, aby zbór nie był obciążony i mógł wspierać te, które rzeczywiście są wdowami”. 1 Tm 5,16 (BW). „Mieliśmy tylko pamiętać o ubogich, czym się też gorliwie zająłem i co starałem się wykonać”. Ga 2,10 (BW). „Wszyscy zaś, którzy uwierzyli, byli razem i mieli wszystko wspólne, i sprzedawali posiadłości i mienie, i rozdzielali je wszystkim, jak komu było potrzeba”. Dz 2,44.45 (BT).

Pomagając biednym, oddajemy Bogu cześć. Biblia mówi: „Kto gnębi nędzarza, lży jego Stwórcę; lecz czci go ten, kto lituje się nad biednym”. Prz 14,31 (BW).

Ostrzeżenie! Nie wolno ignorować potrzebujących. Biblia mówi: Kto zatyka ucho na krzyk ubogiego, nie będzie wysłuchany, gdy sam wołać będzie”. Prz 21,13 (BW). „Kto daje ubogim – nie zazna biedy; kto na nich zamyka oczy, zbierze wiele przekleństw”. Prz 28,27 (BT). „Nie okradaj nędzarza, ponieważ jest nędzarzem, nie uciskaj w bramie biednego, bo Pan rzecznikiem ich sprawy, wydrze On życie tym, co ich krzywdzą”. Prz 22,22.23 (BT).

Natomiast tym, którzy pomagają biednym, Bóg obiecuje szczególne nagrody. Biblia mówi: „…podzielisz twój chleb z głodnym i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go, a od swojego współbrata się nie odwrócisz. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza poranna i twoje uzdrowienie rychło nastąpi; twoja sprawiedliwość pójdzie przed tobą, a chwała Pańska będzie twoją tylną strażą. Gdy potem będziesz wołał, Pan cię wysłucha, a gdy będziesz krzyczał o pomoc, odpowie: Oto jestem! …gdy głodnemu podasz swój chleb i zaspokoisz pragnienie strapionego, wtedy twoje światło wzejdzie w ciemności, a twój zmierzch będzie jak południe, i Pan będzie ciebie stale prowadził i nasyci twoją duszę nawet na pustkowiach, i sprawi, że twoje członki odzyskają swoją siłę, i będziesz jak ogród nawodniony i jak źródło, którego wody nie wysychają”. Iz 58,7-11 (BW). „Błogosławiony ten, który zważa na biednego, Wyratuje go Pan w czasie niedoli!”. Ps 41,1 (BW), „Pożycza [samemu] Panu – kto dla biednych życzliwy, za dobrodziejstwo On mu nagrodzi”. Prz 19,17 (BT).

Podsumowanie. Bieda to brak wystarczających środków materialnych, o czym napisaliśmy wyżej. Napisaliśmy też, że uchylanie się od pomocy potrzebującym jest grzechem, Biblia bowiem mówi: Występny, co biednych uciska…”. Prz 28,3 (BT). Jednak Biblia mówi o jeszcze innym rodzaju biedy, o brakach wartości duchowych: Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący! Ty bowiem mówisz: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego mi nie potrzeba, a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny i ślepy, i nagi”. Ap 3,15.17 (BT). Ludzie letni są przekonani, że ich uczynki i praktyki religijne, w wystarczający sposób spełniają oczekiwania Boże. A tak naprawdę brak im gorliwości dla Jego spraw. Jezus o nich mówi: „Skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust”. Ap 3,16 (BT).

Ludziom tym Chrystus uzmysławia, że są duchowo nadzy i biedni, brak im prawdziwej wiary, pokory, mądrości, bojaźni i sprawiedliwości Bożej. Dlatego Pan mówi: „Radzę ci kupić u mnie złota w ogniu oczyszczonego (prawdziwej wiary), abyś się wzbogacił, i białe szaty (sprawiedliwość), abyś się oblókł, a nie ujawniła się haniebna twa nagość, i balsamu do namaszczenia twych oczu (Ducha Bożego), byś widział. Ja wszystkich, których kocham, karcę i ćwiczę. Bądź więc gorliwy i nawróć się! Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie”. Ap 3,18-21 (BT).

Przyjaźń

„Umiej być przyjacielem, a znajdziesz przyjaciela”. Ignacy Krasicki.

Słownikowa definicja przyjaźni mówi, że są to bliskie, serdeczne stosunki z drugą osobą, oparte na wzajemnej życzliwości i zaufaniu.

Biblia zawiera opisy prawdziwych przyjaźni, choć nie tylko. Biblia mówi: Jonatan zaś zawarł z Dawidem związek przyjaźni, umiłował go bowiem jak samego siebie”. 1 Sm 18,3 (BT). Przyjaciele moi i sąsiedzi stronią od mojej choroby i moi bliscy stoją z daleka”. Ps 38,12 (BT). Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem i który chleb mój jadł, podniósł na mnie piętę”. Ps 41,10 (BT). Salomon, choć sam do ubogich nie należał, nie miał chyba wielu prawdziwych przyjaciół, skoro napisał coś, co jest sprzeczne z powszechnie akceptowanym powiedzeniem: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”. Biblia mówi: Ubogi jest znienawidzony nawet przez swojego bliźniego, lecz bogaty ma wielu przyjaciół”. Prz 14,20 (BW), czy Bogactwo zjednywa wielu przyjaciół, lecz ubogiego przyjaciel opuszcza”. Prz 19,4 (BW). Pytanie, czy przyjaźń oparta na bogactwie jest prawdziwą przyjaźnią? Raczej nie.

Choć w przypadku przyjaźni z Panem Bogiem, Bogaczem nad bogaczami, może tak być. Biblia mówi, że dzięki szczerej wierze i życiu zgodnie z wolą Bożą, można dostąpić zaszczytu przyjaźnienia się ze Stwórcą, który swoich przyjaciół obdarza wieloma błogosławieństwami: „A Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak się rozmawia z przyjacielem”. Wj 33,11 (BT). Uwierzył przeto Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość, i został nazwany przyjacielem Boga”. Jk 2,23 (BT). Jednak trzeba pamiętać, „że przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią z Bogiem. Jeżeli więc ktoś zamierzałby być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga”. Jk 4,4 (BT).

Najlepszym przyjacielem jest Pan Bóg, który tak „umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. J 3,16 (BT). Chrystus tak jak i Ojciec zaoferował wierzącym swoją przyjaźń. Biblia mówi: „Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam”. J 15,15 (BW). W przyjaźni tak właśnie być powinno – miłość, szczerość, wspólne zainteresowania i wsparcie. Biblia mówi: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. J 15,12.13 (BT).

Biblia mówi: Śmierć i życie są w mocy języka, lecz kto nim zyskuje przyjaciół, korzysta z jego owocu”. Prz 18,21 (BW). Pan Jezus pozyskiwał przyjaciół słowem, albowiem z Jego ust nigdy nie padło nic niestosownego. Wręcz przeciwnie. Dlatego Biblia mówi: „Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: Błogosławieni…”. Mt 5,2.3 (BT). „Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza”. Mt 9,35.36 (BT). Pamiętajmy, że „jeśli kto w mowie nie uchybia, ten jest mężem doskonałym”. JK 3,2 (BT), wtedy faktycznie może językiem pozyskać przyjaciół.

W prawdziwej przyjaźni chodzi o dobro drugiej osoby, by dawane rady jej służyły, dlatego Pan Jezus w trosce o swoich przyjaciół powiedział: Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję”. J 15,14 (BT). „Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie! Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli. Oto, czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała”. Ga 5,13-16 (BT). „Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, Ten, który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga”. 2 Kor 1,3.4 (BT).

Zatem jakie cechy charakteru posiada dobry przyjaciel? Dobry przyjaciel – naśladując najlepszego Przyjaciela, jakim jest Chrystus – zastosuje się do rady: „Nie poszukujcie niczego w celu wynoszenia się jedni ponad drugich, nie gońcie za próżną chwałą, lecz z całą pokorą uważajcie innych za lepszych od was samych. Niech nikt nie szuka tylko własnego dobra, lecz niech myśli o sprawach innych”. Flp 2,3-4 (BWP). „A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym, na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu”. Mt 20,27.28 (BT). Prócz miłości, przyjaciela powinna cechować mądrość. Biblia mówi: Mądrość zaś [zstępująca] z góry jest przede wszystkim czysta, dalej, skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy”. Jk 3,17 (BT).

Stosując się do nakazu miłości agape, prawdziwy przyjaciel zawsze będzie wierny i lojalny. Biblia mówi: Przyjaciel w każdym czasie okazuje swą miłość, staje się bratem na dni nieszczęścia”. Prz 17,17 (BWP). „Są bliźni, którzy przywodzą do zguby, lecz niejeden przyjaciel jest bardziej przywiązany niż brat”. Prz 18,24 (BW).

Przyjaciele powinni mieć podobne światopoglądy. Biblia mówi: Czy idzie dwóch razem, jeżeli się nie umówili?”. Am 3,3 (BT). Powinno się więc wybierać takich przyjaciół, którzy kochają Boga i mają czyste serca. Biblia mówi: „Uciekaj zaś przed młodzieńczymi pożądaniami, a zabiegaj o sprawiedliwość, wiarę, miłość, pokój — wraz z tymi, którzy wzywają Pana czystym sercem”. 2 Tm 2,22 (BT). A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie, jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa. Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was – ku chwale Boga”. Rz 15,5-7 (BT). Kto z mądrym przestaje – nabywa mądrości, towarzysz głupców poniesie szkodę”. Prz 13,20 (BT). Dawid wiedział o tym wszystkim, mówiąc: Jestem przyjacielem wszystkich, którzy się boją Ciebie (Boga), co strzegą Twych postanowień”. Ps 119,63 (BT).

Prawdziwy przyjaciel jest zawsze szczery, nawet jeśli prawda nie jest przyjemna. Biblia mówi: Razy przyjaciela są oznaką wierności, pocałunki wroga są zwodnicze”. Prz 27,6 (BW). „…Słodki jest przyjaciel, który radzi szczerze”. Prz 27,9 (BW).

Uwaga! Ten, kto szerzy plotki i oszczerstwa, nie jest prawdziwym przyjacielem. Taki zniszczy każdą przyjaźń. Biblia mówi: Człowiek podstępny wznieca kłótnie, plotkarz poróżnia przyjaciół”. Prz 16,28 (BT).Zataja występek ten, komu zależy na przyjaźni; lecz kto o nim rozgłasza, rozłącza przyjaciół”. Prz 17,9 (BT).

Człowiek nie jest stworzony, by egzystować samotnie, dlatego nie warto opuszczać swoich przyjaciół. Biblia mówi: „Lepiej jest dwom niż jednemu…”. Koh 4,9 (BT). Nie opuszczaj swego przyjaciela, ani przyjaciela swego ojca; …Lepszy jest sąsiad blisko niż brat daleko”. Prz 27,10 (BW).

Podsumowanie. „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”. Oznacza to, że w nieszczęściu, w jakimkolwiek niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem. Jest nim ten, kto nie szuka własnego dobra, lecz dobra bliźniego!”. 1 Kor 10,24 (BT). Jednak należy mieć na uwadze to, że żeby mieć przyjaciela, samemu trzeba umieć nim być oraz że w przyjaźni nie ma większej radości od ofiarowywania przyjacielowi siebie i swojego czasu. Dlatego Biblia mówi, żeby „pamiętać na słowo Pana Jezusa, który sam powiedział: Bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać aniżeli brać”. Dz 20,35 (BW).

Gościnność

„Gość w dom, Bóg w dom” – przysłowie polskie.

Serdeczna, szczera gościnność, to podejmowanie nie tylko osób zaproszonych, ale też i obcych. Biblia mówi: „Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”. Łk 14,12-14 (BT). Co więcej, Biblia mówi o przyjmowaniu we własnym domu nieprzyjaciół: „Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi… Jeżeli nieprzyjaciel twój cierpi głód – nakarm go. Jeżeli pragnie – napój go! Tak bowiem czyniąc, węgle żarzące zgromadzisz na jego głowę”. Rz 12,17-20 (BT).

Gościnność wynika z zasady miłości i wiary w Boga, który napełnia darem gościnności. Biblia mówi: „Wszystkie wasze sprawy niech się dokonują w miłości!”. 1 Kor 16,14 (BT). Jakie sprawy? Na przykład: „dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków”. Iz 58,7 (BT). Bo „Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta! – a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała – to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie”. Jk 2,14-17 (BT).

Dlaczego gościnność jest tak ważna? Gościnność jest praktycznym sposobem służenia bliźnim, zgodnie ze słowami Biblii: „miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie!”. Ga 5,13 (BW), ale też i Bogu. Biblia mówi, że Abraham „dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich, podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: Panie, jeślim znalazł łaskę w oczach twoich, nie omijaj, proszę, sługi swego. Pozwól, by przyniesiono trochę wody, abyście obmyli nogi wasze; potem odpocznijcie pod drzewem. Przyniosę też kawałek chleba, abyście się posilili. Wszak po to wstąpiliście do sługi waszego. Potem możecie pójść dalej. Wtedy oni rzekli: Uczyń tak, jak powiedziałeś!”. Rdz 18,2-5 (BW).

Gościnność jest formą pomagania. Osoby posiadające ten dar potrafią dostrzec potrzeby innych i z serca służyć im pomocą, często nie zdając sobie sprawy z tego, jak ważną rzecz uczyniły. Biblia mówi: „Wówczas zapytają sprawiedliwi: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”. Mt 25,37-39 (BT).

Jak Bóg zareaguje na szczerą gościnność? „A Król im odpowie: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie”. Mt 25,40.34-36 (BT).

Gościnny dom powinien odzwierciedlać ten najbardziej gościnny – „dom”, do którego Bóg zaprosił ludzi, którzy „są gośćmi i pielgrzymami”. Hbr 11,13 (BW). Jednak zanim to zrobił, ziemia zaopatrzona była we wszystko to, co jest niezbędne do egzystencji człowieka (Rdz 1 i 2). Podobnie gościnni gospodarze powinni zadbać o potrzeby swoich gości. Jednak tak jak „Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść…”. Rdz 2,16.17 (BT), tak i dziś gości obowiązują pewne zasady – nie powinno się zbyt często odwiedzać nawet najbardziej gościnnych domów i nie powinno się przedłużać wizyt. Biblia mówi: Niech twoja noga rzadko staje w domu twojego bliźniego, abyś mu się nie uprzykrzył i on cię nie znienawidził”. Prz 25,17 (BW), do czego nawiązuje przysłowie abisyńskie: „Gość jest najpierw jak złoto, potem jak srebro, w końcu ciąży jak żelazo”. Poza tym samowolne zajmowanie miejsc przy stole w obcym domu jest niestosowne. Biblia mówi: „Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich: Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: Ustąp temu miejsca!; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: Przyjacielu, przesiądź się wyżej!; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników”. Łk 14,7-10 (BT). Nie powinno poruszać się tematów kontrowersyjnych, mogących doprowadzić do nieporozumień. Biblia mówi: „Lepszy jest suchy kęs chleba w spokoju niż dom pełen biesiad kłótliwych… Kłótnię zaczynać to dać upust wodzie, nim spór wybuchnie – uciekaj!”. Prz 17,1.14 (BT). Wskazana jest wstrzemięźliwość w jedzeniu, a szczególnie piciu: „A nie upijajcie się winem, bo to jest [przyczyną] rozwiązłości”. Ef 5,18 (BW). Oczywiście czynem karygodnym jest plotkowanie o gospodarzu, obmawianie go, zdradzanie jego sekretów, okradanie itp. Biblia mów: „Kto złem za dobre odpłaca, temu zło nie ustąpi z domu”. Prz 17,13 (BT).

Uwaga! Biblia przestrzega przed gospodarzem, który „w sercu swoim nie jest ci życzliwy” Prz 23,7 (BW): Z nieżyczliwym człowiekiem nie ucztuj, nie pożądaj jego przysmaków; jak ktoś, kto dogadza apetytowi, tak samo i on [postępuje]. Jedz i pij! – mówi do ciebie, a w sercu ci nie jest przychylny. Zwrócisz spożyty kawałek, słów miłych użyjesz na próżno”. Prz 23,6-8 (BT).

Czy rzeczywiście wszystkim należy okazywać gościnność? Biblia mówi: „Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce [Chrystusa], ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce [Chrystusa], ten ma i Ojca, i Syna. Jeśli ktoś przychodzi do was i tej nauki nie przynosi, nie przyjmujcie go do domu i nie pozdrawiajcie go, albowiem kto go pozdrawia, staje się współuczestnikiem jego złych czynów”. 2 J 1,9-11 (BT). „Proszę was jeszcze, bracia, strzeżcie się tych, którzy wzniecają spory i zgorszenia przeciw nauce, którą otrzymaliście. Strońcie od nich!”. Rz 16,17 (BT). „Napisałem wam w liście, żebyście nie obcowali z rozpustnikami. Nie chodzi o rozpustników tego świata w ogóle ani o chciwców i zdzierców lub bałwochwalców; musielibyście bowiem całkowicie opuścić ten świat. Dlatego pisałem wam wówczas, byście nie przestawali z takim, który nazywając się bratem, w rzeczywistości jest rozpustnikiem, chciwcem, bałwochwalcą, oszczercą, pijakiem lub zdziercą. Z takim nawet nie siadajcie wspólnie do posiłku”. 1 Kor 5,9-11 (BT).

Podsumowanie. Jest jeszcze jedno znane polskie przysłowie: „Czym chata bogata, tym rada”. Słowa te nie tylko zapraszają gości do stołu, ale też wskazują na szczodrobliwość gospodarzy. Biblia mówi: „Macie też pozostawać w tym samym domu, jedząc i pijąc to, co wam dadzą. Wart jest bowiem robotnik zapłaty swojej. Nie przenoście się z domu do domu”. Łk 10,7 (BWP). Gościnność jest darem, który wzrasta w miarę jego używania. Biblia mówi: „Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność”. Rz 12,13 (BW), gdyż „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”. Dz 20,35 (BT). Gościnności nie zapominajcie; przez nią bowiem niektórzy, nie wiedząc o tym, aniołów gościli”. Hbr 13,2 (BW).

Żona

Według Słownika języka polskiego PWN, żona/mężatka to „kobieta pozostająca z mężczyzną w związku małżeńskim (w stosunku do tego mężczyzny); kobieta mająca męża”.

Pierwszy raz o mężatce/żonie czytamy w 1 Księdze Biblii: „A z żebra, które wyjął z człowieka, ukształtował Pan Bóg kobietę i przyprowadził ją do człowieka. Wtedy rzekł człowiek: Ta dopiero jest kością z kości moich i ciałem z ciała mojego. Będzie się nazywała mężatką, gdyż z męża została wzięta. Dlatego opuści mąż ojca swego i matkę swoją i złączy się z żoną swoją, i staną się jednym ciałem”. Rdz 2,22-24 (BW). Nowy Testament tak postrzega tę „jedność”: „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”. Mt 19,6 (BT).

Dlaczego Ewa została stworzona z żebra Adama? Ponieważ to u jego boku jest jej miejsce. Biblia mówi: „I tak mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu polnemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny. Potem Pan Bóg rzekł: Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc”. Rdz 2,20.18 (BT).

Kiedy Pan Bóg stworzył „człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę”, miał dla nich przygotowany plan: „Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”. Rdz 1,27.28 (BT). Od tego czasu mężczyzna i kobieta żyli razem.

Jaką radę daje Paweł odnośnie do seksualności w małżeństwie? Biblia mówi: „Mąż niechaj oddaje żonie, co jej się należy, podobnie i żona mężowi. Nie żona rozporządza własnym ciałem, lecz mąż; podobnie nie mąż rozporządza własnym ciałem, lecz żona. Nie strońcie od współżycia z sobą, chyba za wspólną zgodą do pewnego czasu, aby oddać się modlitwie, a potem znowu podejmujcie współżycie, aby was szatan nie kusił z powodu niepowściągliwości waszej. A to, co mówię, jest zaleceniem, a nie rozkazem”. 1 Kor 7,3-6 (BW).

Co na temat nierozerwalności małżeństwa mówi Biblia? W Starym Testamencie czytamy o liście rozwodowym: „Jeśli mężczyzna poślubi kobietę i zostanie jej mężem, lecz nie będzie jej darzył życzliwością, gdyż znalazł u niej coś odrażającego, napisze jej list rozwodowy, wręczy go jej, potem odeśle ją od siebie. Jeśli ona wyszedłszy z jego domu, pójdzie i zostanie żoną innego, a ten drugi też ją znienawidzi, wręczy jej list rozwodowy i usunie ją z domu, albo jeśli ten drugi mąż, który ją poślubił, umrze, nie będzie mógł pierwszy jej mąż, który ją odesłał, wziąć jej powtórnie za żonę jako splugawionej. To bowiem budzi odrazę u Pana, a ty nie możesz dopuścić do takiej nieprawości w kraju, który ci daje w posiadanie Pan, Bóg twój”. Pwt 24,1-4 (BT).

W Nowym Testamencie tę kwestię Pan Jezus ujął zupełnie inaczej: „Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan. Poszły za Nim wielkie tłumy, i tam ich uzdrowił. Wtedy przystąpili do Niego faryzeusze, chcąc Go wystawić na próbę, i zadali Mu pytanie: Czy wolno oddalić swoją żonę z jakiegokolwiek powodu? On odpowiedział: Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę? I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela. Odparli Mu: Czemu więc Mojżesz polecił dać jej list rozwodowy i odprawić ją? Odpowiedział im: Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać wasze żony; lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę – chyba w wypadku nierządu – a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo”. Mt 19,1-9 (BT). „Albowiem zamężna kobieta za życia męża jest z nim związana prawem; ale gdy mąż umrze, wolna jest od związku prawnego z mężem. A zatem, jeśli za życia męża przystanie do innego mężczyzny, będzie nazwana cudzołożnicą, jeśliby jednak mąż zmarł, wolna jest od przepisów prawa i nie jest cudzołożnicą, gdy zostanie żoną drugiego męża”. Rz 7,2 (BT). „Lecz kto cudzołoży, ten jest niemądry: na własną zgubę to czyni”. Prz 6,32 (BT).

Jakie rady odnośnie bycia żoną czy nie, udziela apostoł Paweł? Biblia mówi: „Podobnie i dziewica, jeśli wychodzi za mąż, nie grzeszy. Tacy jednak cierpieć będą udręki w ciele, a ja chciałbym ich wam oszczędzić. Podobnie i kobieta: niezamężna i dziewica troszczy się o sprawy Pana, o to, by była święta i ciałem, i duchem. Ta zaś, która wyszła za mąż, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać mężowi. Żona związana jest tak długo, jak długo żyje jej mąż. Jeżeli mąż umrze, może poślubić kogo chce, byleby w Panu. Szczęśliwszą jednak będzie, jeżeli pozostanie tak, jak jest, zgodnie z moją radą”. 1 Kor 7,28,34 (BT).

Jaki wzór relacji w małżeństwie dla żon podaje Biblia? Biblijny zamysł małżeństwa to jedność między dwiema osobami, która obrazuje relację jedności Chrystusa z Jego Kościołem. Biblia mówi: Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej! Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus – Głową Kościoła: On – Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom – we wszystkim. W końcu więc niechaj także każdy z was tak miłuje swą żonę jak siebie samego! A żona niechaj się odnosi ze czcią do swojego męża!”. Ef 5,21-25.33 (BT). „Żony bądźcie poddane mężom, jak przystało w Panu”. Kol 3,18 (BT). „Tak samo żony niech będą poddane swoim mężom, aby nawet wtedy, gdy niektórzy z nich nie słuchają nauki, przez samo postępowanie żon zostali [dla wiary] pozyskani bez nauki, gdy będą się przypatrywali waszemu, pełnemu bojaźni, świętemu postępowaniu. Ich ozdobą niech będzie nie to, co zewnętrzne: uczesanie włosów i złote pierścienie ani strojenie się w suknie, ale wnętrze serca człowieka o nienaruszalnym spokoju i łagodności ducha, który jest tak cenny wobec Boga. Tak samo bowiem i dawniej święte niewiasty, które miały nadzieję w Bogu, same siebie ozdabiały, a były poddane swoim mężom”. 1 P 31-5 (BT).

Czy po zmartwychwstaniu zbawieni będą mogli pozostawać w relacji mąż – żona? Biblia mówi: „Wówczas podeszło do Niego kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. Wziął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę. Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania”. Łk 20,27-36 (BT).

Podsumowanie. Biblia mówi: „Dzielna kobieta – trudno o taką – jej wartość przewyższa perły, Serce małżonka ufa jej, nie brak mu niczego, Gdyż wyświadcza mu dobro, a nie zło, po wszystkie dni swojego życia; Dba o wełnę i len i pracuje żwawo swoimi rękami. Podobna jest do okrętów handlowych, z daleka przywozi żywność. Wstaje wcześnie, gdy jeszcze jest noc; daje żywność swoim domownikom, a swoim służącym, co im się należy. Gdy zeche mieć rolę, nabywa ją, pracą swoich rąk zasadza winnicę. Mocą przepasuje swoje biodra i rześko porusza ramionami. Wyczuwa pożytek ze swojej pracy, jej lampa także w nocy nie gaśnie. Wyciąga ręce po kądziel, swoimi palcami chwyta wrzeciono. Otwiera swoją dłoń przed ubogim, a do biedaka wyciąga swoje ręce. Nie boi się śniegu dla swoich domowników, bo wszyscy jej domownicy mają po dwa ubrania. Sama sobie sporządza okrycia, jej szata jest z purpury i bisioru. Mąż jej jest w bramach szanowany, zasiada w radzie starszych kraju. Wyrabia spodnią bieliznę i sprzedaje ją, i pasy dostarcza kupcowi. Dziarskość i dostojność jest jej strojem, z uśmiechem na twarzy patrzy w przyszłość. Gdy otwiera usta, mówi mądrze, a jej język wypowiada dobre rady. Czuwa nad biegiem spraw domowych, nie jada chleba nie zapracowanego. Jej synowie nazywają ją szczęśliwą, jej mąż sławi ją, mówiąc: Jest wiele dzielnych kobiet, lecz ty przewyższasz wszystkie! Zmienny jest wdzięk i zwiewna jest uroda, lecz bogobojna żona jest godna chwały. Oddajcie jej, co się jej należy! Niech ją w bramach wysławiają jej czyny!”. Prz 31,10-31 (BT).

Uleganie wpływom

Nie pozwól, aby inni ludzie i ich opinie mieli na Ciebie wpływ. Bądź szczery i myśl samodzielnie. Biblia mówi: „Nie przyłączaj się do większości ku złemu i nie składaj w spornej sprawie świadectwa za większością, by łamać prawo. Nawet ubogiego nie popieraj w niesłusznej sprawie.” 2 Moj 23,2-3 (BW)

Nieszczęście i grzech uwielbiają towarzystwo. Biblia mówi: „Nie wstępuj na drogę złoczyńców, nie wchodź na ścieżki złych ludzi! Nie chodź tymi drogami, omijaj je z daleka, odwracaj się od takich dróg, idź śmiało dalej! Bo tamci nie zasną, jeśli zła nie uczynią, sen na nich nie spłynie, póki się zła nie dopuszczą.” Prz 4,14-16 (BWP)

Uleganie wpływom często prowadzi do podejmowania niesłusznych decyzji. Biblia mówi: „Zasmucił się tedy król, lecz ze względu na przyrzeczenie i współbiesiadników kazał jej dać [głowę Jana].” Mt 14,9 (BWP)

Uleganie wpływom może prowadzić do tragicznych konsekwencji. Biblia mówi: „Oni zaś nalegali głosem wielkim, domagając się jego ukrzyżowania; a krzyki ich wzmagały się. Więc Piłat rozstrzygnął, że ma się stać według ich żądania.” Łk 23,23-24 (BW)

Mocno i wiernie trwaj przy Bogu. W sprawach Bożych nie idź się na żadne ustępstwa. Biblia mówi: „W każdej okoliczności okazujemy, że jesteśmy sługami Boga, a mianowicie – we wszelkiej cierpliwości i w utrapieniach, wśród przeciwności i ucisków, …przez słowo prawdy i objawy mocy Bożej, przez korzystanie w obronie i w natarciu z oręża, który służy sprawiedliwości, czy otacza nas chwała, czy hańba, czy okrywa nas sława, czy też niesława. Uważają nas za oszustów, a my jesteśmy prawdomówni… wyglądamy na smutnych, a zawsze jesteśmy radośni, na ubogich, a wielu wzbogacamy, na tych, którzy niczego nie mają, a posiadamy wszystko.” 2 Kor 6,4-5.7-8.10 (BP)

Szacunek

Bóg zna prawdziwą wartość każdego człowieka. Biblia mówi: „Bo nie ze wschodu, ani z zachodu, Ani z pustyni, ani z gór przychodzi sąd, Lecz Bóg jest sędzią, Tego poniża, tamtego wywyższa.” Ps 75,6-7 (BW)

Powinniśmy szanować się wzajemnie. Biblia mówi: „Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku”. Rz 12,10 (BW)

Zgodnie z jednym z Bożych przykazań powinniśmy szanować naszych rodziców. Biblia mówi: „Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni w ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie.” 2 Moj 20,12 (BW)

Smutek

Bóg obiecał, że na zawsze zniszczy łzy, śmierć, cierpienie i ból. Biblia mówi: „I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.” Obj 21,4 (BW)

Niebo będzie miejscem wspólnej radości. Biblia mówi: „I wrócą odkupieni przez Pana, a pójdą na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną.” Iz 35,10 (BW)

Smutek nie trwa wiecznie. Biblia mówi: „…I jeśli nawet płacze człowiek wieczorem, ranek przywraca mu radość.” Ps 30,6 (BWP)

Bóg uleczy twój smutek. Biblia mówi: „Uzdrawia tych, których serce jest złamane, I zawiązuje ich rany.” Ps 147,3 (BW)

Jezus obiecał nam Pocieszyciela. Biblia mówi: „Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki — Ducha prawdy…” J 14,16-17 (BW)

Przyjmij obietnicę pokoju. Biblia mówi: „Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka.” J 14,27 (BW)

Nadzieja przyszłego zmartwychwstania jest pocieszeniem w chwilach smutku. Biblia mówi: „A nie chcemy, bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei. Albowiem jak wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też wierzymy, że Bóg przez Jezusa przywiedzie z nim tych, którzy zasnęli. A to wam mówimy na podstawie Słowa Pana, że my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie, potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem.” 1 Tes 4,13-17 (BW)

Umarli znowu ożyją. Biblia mówi: „Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd.” J 5,28-29 (BW)

Słuchanie

„Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!” Łk 14,35 (BT) – nakazuje Biblia. Czym więc jest słuchanie? Słuchanie to świadome odbieranie wrażeń dźwiękowych albo odbieranie i rozumienie czyjejś wypowiedzi; to też bycie posłusznym komuś czy czemuś. (SJP). Biblia mówi: „Oto nadejdą dni – wyrocznia Pana Boga – gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich Am 8,11 (BT).

Biblia zwraca uwagę na fakt, że „głód słuchania słów Pańskich” pojawia się z powodu nieumiejętności słuchania: „Wiele mamy o Nim mówić, a trudne to jest do wyjaśnienia, ponieważ ociężali jesteście w słuchaniu. Hbr 5,11 (BT) oraz braku więzi z Bogiem: „Kto jest z Boga, słów Bożych słucha. Wy dlatego nie słuchacie, że z Boga nie jesteście. J 8,47 (BT) i zatwardziałego serca: Usłyszycie dobrze, ale nie zrozumiecie, i dobrze będziecie widzieć, a nie zobaczycie. Bo otępiało serce tego ludu. Usłyszeli niechętnie i zamknęli oczy, aby przypadkiem nie zobaczyli oczami i uszami nie usłyszeli, i nie zrozumieli sercem, i nie nawrócili się…”. Dz 28, 26.27 (BT).

Zastanówmy się więc, dlaczego ważna jest umiejętność słuchania? Bóg błogosławi tym, którzy Go słuchają. Biblia mówi: „Mojżesz zwołał wszystkich Izraelitów i rzekł do nich: Słuchaj, Izraelu, ustaw i praw, które wam dziś ogłaszam, abyście się ich nauczyli i przestrzegali ich wykonywania”. Pwt 5,1 (BW). Za słuchanie tych nakazów i pilne ich wykonywanie będzie ci Pan, Bóg twój, dochowywał przymierza i miłosierdzia, które poprzysiągł przodkom twoim. Będzie cię miłował, błogosławił ci i rozmnoży cię. Pobłogosławi owoc twojego łona i owoc twojego pola: twoje zboże, moszcz, oliwę, przychówek od twych krów i pomiot od twoich owiec, na ziemi, o której poprzysiągł twoim przodkom, że da ją tobie. Obfitsze błogosławieństwo otrzymasz niż inne narody. Pwt 7,12-14 (BT). „…Słuchajcie mnie uważnie, a będziecie jedli dobre rzeczy, a tłustym pokarmem pokrzepi się wasza dusza! Nakłońcie swojego ucha i pójdźcie do mnie, słuchajcie, a ożyje wasza dusza, bo ja chcę zawrzeć z wami wieczne przymierze, z niezłomnymi dowodami łaski okazanej niegdyś Dawidowi!”. Iz 55,2-3 (BW).

„Czy Ten, który udziela wam Ducha i działa cuda wśród was, [czyni to] dlatego, że wypełniacie Prawo za pomocą uczynków, czy też dlatego, że dajecie posłuch wierze? W taki sam sposób Abraham uwierzył Bogu i to mu poczytano za sprawiedliwość. Zrozumiejcie zatem, że ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama. I dlatego tylko ci, którzy polegają na wierze, mają uczestnictwo w błogosławieństwie wraz z Abrahamem, który dał posłuch wierze. Ga 3,5-7.9 (BT). Ale nie wszyscy dali posłuch Ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył temu, co od nas posłyszał? Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa. Rz 10,16.17 (BT). Tak więc słuchanie prowadzi do wiary i w niej utwierdza.

Słuchanie prawd Bożych jest też pierwszym krokiem do posłuszeństwa Bogu. Biblia mówi: „Czy takie ma Pan upodobanie w całopaleniach i w rzeźnych ofiarach, co w posłuszeństwie dla głosu Pana? Oto: Posłuszeństwo lepsze jest niż ofiara, a uważne słuchanie lepsze niż tłuszcz barani. 1 Sm 15,22 (BW).Pilnuj swoich kroków, gdy idziesz do domu Bożego, i nastaw się na słuchanie, gdyż jest to lepsze niż ofiary składane przez głupich; bo nie umieją nic innego, jak tylko czynić zło”. Koh 4,17 (BW).

„Czyż nie wiecie, że jeśli oddajecie samych siebie jako niewolników pod posłuszeństwo, jesteście niewolnikami tego, komu dajecie posłuch: bądź [niewolnikami] grzechu, [co wiedzie] do śmierci, bądź posłuszeństwa, [co wiedzie] do sprawiedliwości? Dzięki jednak niech będą Bogu za to, że gdy byliście niewolnikami grzechu, daliście z serca posłuch nakazom tej nauki, której was oddano, a uwolnieni od grzechu oddaliście się w niewolę sprawiedliwości. Rz 6,16.17 (BT).

Uważne słuchanie pozwoli rozróżnić prawdę od fałszu. Biblia mówi: Każdy zaś duch, który nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga; i to jest duch Antychrysta, który – jak słyszeliście – nadchodzi i już teraz przebywa na świecie. Wy, dzieci, jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ większy jest Ten, który w was jest, od tego, który jest w świecie. Oni są ze świata, dlatego mówią tak, jak [mówi] świat, a świat ich słucha. My jesteśmy z Boga. Ten, który zna Boga, słucha nas. Kto nie jest z Boga, nas nie słucha. W ten sposób poznajemy ducha prawdy i ducha fałszu. 1 J 4,3-6 (BT).

Z jakiego jeszcze innego powodu ważne jest słuchanie? Uważny słuchacz nigdy nie zbłądzi. Biblia mówi: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz. J 10,1-5.16 (BT).

I uważny słuchacz nigdy nie zboczy z drogi zbawienia. Biblia mówi: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto słucha słowa mego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie na sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest, kiedy to umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą. J 5,24.25 (BT) – zwłaszcza gdy potrafi zamieniać słowo prawdy w czyn: „Wiedzcie, bracia moi umiłowani: każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia… Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. Jeżeli bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne odbicie. Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był. Kto zaś pilnie rozważa doskonałe Prawo, Prawo wolności, i wytrwa w nim, ten nie jest słuchaczem skłonnym do zapominania, ale wykonawcą dzieła; wypełniając je, otrzyma błogosławieństwo. Jk 1,19.21-25 (BT).Błogosławiony ten, który czyta, i ci, którzy słuchają słów proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane; czas bowiem jest bliski”. Ap 1,3 (BW).

Rada. Biblia mówi: „Zawsze pamiętajcie, bracia najmilsi, o jednym: każdy człowiek powinien być chętny do słuchania, a powściągliwy w mówieniu i nie powinien poddawać się zbyt łatwo uczuciom gniewu, gdyż w gniewie nigdy nie czyni człowiek tego, co sprawiedliwe w oczach Boga”. Jk 1,19-20 (BWP), zatem: Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym. Ef 4,29 (BT).

Czasami musimy słuchać w ciszy i skupieniu, aby usłyszeć, co Bóg ma nam do powiedzenia. Biblia mówi: „… A oto Pan przechodził, a wicher potężny i silny, wstrząsający górami i kruszący skały szedł przed Panem; lecz w tym wichrze nie było Pana. A po wichrze było trzęsienie ziemi, lecz w tym trzęsieniu ziemi nie było Pana. Po trzęsieniu ziemi był ogień, lecz w tym ogniu nie było Pana. A po ogniu cichy łagodny powiew. Gdy go Eliasz usłyszał, zakrył płaszczem swoją twarz, wyszedł i stanął u wejścia do pieczary, a wtedy doszedł go głos: Co tu robisz, Eliaszu?”. 1 Krl 19,11-13 (BW).

Podsumowanie. Biblia mówi: „Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, i na Jego pojawienie się, i na Jego królestwo: głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, [w razie potrzeby] wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań – ponieważ ich uszy świerzbią – będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom”. 2 Tm 4,1-4 (BT), a przecież „… Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu – zapewnia Pan Jezus. J 18,37 (BT). Dla własnego dobra warto więc posłuchać nakazu: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!” Łk 14,35 (BT).

Samotność

Pan nigdy nie zawodzi swoich przyjaciół. Biblia mówi: „Pan sam pójdzie przed tobą i będzie z tobą. Nie zawiedzie i nie opuści cię; nie bój się więc i nie trwóż się!” 5 Moj 31,8 (BW)

Gdy czujesz się samotny z powodu śmierci kogoś bliskiego, pamiętaj, że Bóg jest z tobą. Biblia mówi: „Choćbym nawet szedł ciemną doliną, Zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną, Laska twoja i kij twój mnie pocieszają.” Ps 23,4 (BW)

Nawet jeżeli rodzice się ciebie wyrzekną, Bóg nigdy tego nie zrobi. Biblia mówi: „Choćby ojciec i matka mnie opuścili, Pan jednak mnie przygarnie.” Ps 27,10 (BW)

Bóg nigdy nas nie porzuci. Biblia mówi: „Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.” J 14,18 (BW). „…Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę.” Hbr 13,5 (BW)

Nigdy nie jesteśmy całkiem sami. Biblia mówi: „A choćby się góry poruszyły i pagórki się zachwiały, jednak moja łaska nie opuści cię, a przymierze mojego pokoju się nie zachwieje, mówi Pan, który się nad tobą lituje.” Iz 54,10 (BW)

Rozwiązywanie problemów

Pierwszą zasadą rozwiązywania problemów jest sprawdzenie faktów. Biblia mówi: „Kto odpowiada, zanim wysłucha, zdradza swoją bezmyślność i naraża się na hańbę.” Przyp 18,13 (BW)

Drugą zasadą rozwiązywania problemów jest otwarcie na nowe pomysły i rozwiązania. Biblia mówi: „Serce rozumnego poszukuje wiedzy, a uszy mądrych są żądne poznania.” Przyp 18,15 (BWP)

Trzecią zasadą rozwiązywania problemów jest wysłuchanie opinii wszystkich zaangażowanych stron. Biblia mówi: „Słuszność ma ten, kto pierwszy występuje w sprawie, lecz gdy przychodzi jego przeciwnik, bierze go na spytki.” Przyp 18,17 (BW)

Jak powinniśmy reagować na problemy? Zaakceptuj fakt, że nie można uniknąć wszystkich problemów i że dzięki trudnościom wzrastasz duchowo. Biblia mówi: „Poczytujcie to sobie za najwyższą radość, bracia moi, gdy rozmaite próby przechodzicie, wiedząc, że doświadczenie wiary waszej sprawia wytrwałość, wytrwałość zaś niech prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali i nienaganni, nie mający żadnych braków.” Jk 1,2-4 (BW)

Problemy świadczą o tym, że jesteśmy przygotowywani do Królestwa Bożego. Biblia mówi: „…Radujemy się waszą cierpliwością i wytrwałością wiary mimo prześladowań i ucisków. Są one zapowiedzią sprawiedliwego sądu Bożego, a ich znoszenie sprawia, że stajecie się godnymi królestwa Bożego, dla którego cierpicie.” 2 Tes 1,4-5 (BWP)

Jak możemy radzić sobie z problemami? Bóg może nam w tym pomóc. Biblia mówi: „Pan podtrzymuje wszystkich upadających i podnosi wszystkich zgnębionych.” Ps 145,14 (BW)

Jezus może uwolnić nas od problemów i trudności. Biblia mówi: „Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie.” Mt 11,28 (BW)

Uwierz, że Bóg robi wszystko dla Twojego dobra. Biblia mówi: „A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.” Rz 8,28 (BW)

Zaufaj raczej Bogu niż sobie. Biblia mówi: „Zaufaj Panu z całego swojego serca i nie polegaj na własnym rozumie! Pamiętaj o Nim na wszystkich swoich drogach, a On prostować będzie twoje ścieżki!”. Przyp 3,5-6 (BW)

Czy rozwiązywanie problemów jest dla Ciebie trudne? Bóg Ci pomoże. Biblia mówi: „Jeżeli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech modli się o nią do Boga, a na pewno będzie wysłuchany, gdyż Bóg wszystkim chętnie i bez wymówek udziela swych darów. Trzeba jednak zawsze modlić się z wiarą, bez cienia wątpliwości. Kto bowiem poddaje się zwątpieniu, podobny jest do morskiej fali, miotanej wiatrem i przerzucanej z miejsca na miejsce. Człowiekowi takiemu niech się nawet nie wydaje, że uzyska coś od Pana.” Jk 1,5-7 (BWP)

Aktualnie jesteś offline