Stwarzając ogród w Edenie Bóg rzekł: „Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona. I stało się tak”. Rdz 1,11 BT. Zatem żeby można było iść na żniwa, wcześniej trzeba wysiać te nasiona, bo „(…) przecież pokarmem twym są płody roli”. Rdz 3,18 BT. Na przestrzeni wieków ludzie dobrze poznali prawo rządzące siewem i żniwami, wiedzą więc, że „Dopóki ziemia istnieć będzie, nie ustaną siew i żniwo (…)”. Rdz 8,22 BW.
Ponieważ wszyscy doskonale rozumieli ten cykl, dlatego Chrystus wyjaśniając skomplikowane Boże prawdy, nierzadko odwoływał się do przyrody. W przypowieści o królestwie Bożym czytamy: „(…) Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który zasiał dobre ziarno na swoim polu. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał kąkolu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże urosło i wydało plon, wtedy ukazał się też kąkol. Wówczas słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: Panie, czy nie posiałeś na swoim polu dobrego ziarna? Skąd więc ten kąkol? A on im odpowiedział: Nieprzyjaciel to zrobił. I zapytali go słudzy: Czy chcesz, żebyśmy poszli i zebrali go? Lecz on odpowiedział: Nie, żebyście przypadkiem, zbierając kąkol, nie wykorzenili razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obydwu razem rosnąć aż do żniwa, a w czasie żniwa powiem żniwiarzom: Zbierzcie najpierw kąkol i zwiążcie go w snopki na spalenie, pszenicę zaś zgromadźcie w moim spichlerzu”. Mt 13,24-30 UBG.
Jezus wyjaśnił uczniom znaczenie poszczególnych symboli: „Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem (kąkolem) zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast , jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie”. Mt 13,38-39 BT.
Zwróćmy uwagę na fakt, że Jezus pozwala rosnąć pszenicy razem z kąkolem aż do żniwa. Pszenicy trudno rosnąć, gdy jest zagłuszana przez chwasty. To pokazuje trudną drogę wierzących, gdyż to „(…) wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują”. Mt 7,14 BW. Na niej działają dwaj siewcy: szatan, „(…) który zwodzi cały świat”. Ap 12,9 BW i Chrystus, który „(…) Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię”. Ps 23,3 BT.
Gdy nadejdą żniwa, nastanie czas przesiewu, bo „Jak tedy zbiera się kąkol i pali w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle swoich aniołów i zbiorą z Królestwa jego wszystkie zgorszenia, i tych, którzy popełniają nieprawość, I wrzucą ich do pieca ognistego; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Mt 13,40-42 BW.
Podobnie czas przesiewu opisany jest w dwudziestym piątym rozdziale Mateusza, choć tu mowa jest nie o dobrych i złych nasionach, a o owcach i kozłach. Biblia mówi: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie”. Mt 25,31-33 BT.
„Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie. Wówczas zapytają i ci: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie? Wtedy odpowie im: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili. I pójdą ci na mękę wieczną (…)”. Mt 25,41-46 BT. Biblia mówi, że „Jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia”. Ap 20,15 BT. Unicestwiony.
Sianie i zbieranie to ważna zasada życia. Biblia mówi: „Nie błądźcie; Bóg nie pozwala się lekceważyć; bo jeśli człowiek coś posiał, to także będzie żąć. Dlatego ten, co sieje dla swej cielesnej natury – z ciała wewnętrznego będzie żąć zniszczenie; zaś ten, co sieje dla Ducha – z Ducha będzie żąć życie wieczne. A gdy czynimy szlachetnie, nie upadajmy na duchu; gdyż będziemy żąć w swoim czasie, nie będąc wyczerpani”. Ga 6,7-9 NBG.
W czasie żniwa „zbierzemy” konsekwencje własnych decyzji i działań, ponieważ wszystko co dzieje się w naszym życiu jest spowodowane naszymi wyborami. „A zatem, dopóki mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza naszym braciom w wierze”. Ga 6,10 BT. W czasie żniwa do tych, którzy czynili dobrze „(…) odezwie się Król (…): Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata!”. Mt 25,34 BW.
Żniwo przebiegać będzie pod nadzorem Jezusa Chrystusa, o którym apostoł Jan napisał: „I widziałem niebo otwarte, a oto biały koń, a Ten, który na nim siedział, nazywa się Wierny i Prawdziwy, gdyż sprawiedliwie sądzi i sprawiedliwie walczy”. Ap 19,11 BW, dlatego „Bezbożny zdobywa złudne wynagrodzenie, lecz ten, kto sieje sprawiedliwość, ma pewną zapłatę”. Prz 11,18 BW. Nieprawi, jak kąkol, zostaną unicestwieni, „Bo oto nadchodzi dzień, który pali jak piec. Wtedy wszyscy zuchwali i wszyscy, którzy czynili zło, staną się cierniem. I spali ich ten nadchodzący dzień – mówi Pan Zastępów – tak, że im nie pozostawi ani korzenia, ani gałązki”. Ml 3,19 BW, natomiast „siewcy prawości” „(…) zajaśnieją jak słońce w Królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!”. Mt 13,43 BW.
Podsumowanie. Do żniw nawiązuje Biblia w kontekście Sądu Ostatecznego, czyli końcowego etapu w całej historii zbawienia: „I widziałem, a oto biały obłok, a na obłoku siedział ktoś podobny do Syna Człowieczego, mający na głowie swojej złotą koronę, a w ręku swym ostry sierp. A inny anioł wyszedł ze świątyni, wołając donośnym głosem na tego, który siedział na obłoku: Zapuść sierp swój i żnij, gdyż nastała pora żniwa i dojrzało żniwo ziemi. I zapuścił Ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemi, i ziemia została zżęta”. Ap 14,14-16 BW. W dniu sądu Chrystus oddzieli ludzi sprawiedliwych od nieprawych, albowiem „W ręku jego jest wiejadło, by oczyścić klepisko swoje i zebrać pszenicę do spichlerza swego, lecz plewy spali w ogniu nieugaszonym”. Łk 3,17 BW. Plan zbawienia zakłada, że Bóg zniszczy zło ostatecznie na końcu czasów, albowiem „Syn Boży objawił się po to, aby zniszczyć dzieła diabła”. 1 J 3,8 BT. Będzie to czas Jego triumfu, zwycięstwa dobra nad złem, miłości nad nienawiścią.