Łagodność to postawa charakteryzująca się dobrocią i uprzejmością. Człowiek łagodny stosuje zasadę, „(…) aby, o ile to od was zależy, z wszystkimi żyć w zgodzie”. Rz 12,18 BWP. Taki człowiek posiada wewnętrzną siłę do zachowania spokoju i rozsądku w każdej sytuacji. Biblia mówi: „Kto spośród was jest mądry i rozsądny? Niech wykaże się w swoim nienagannym postępowaniu uczynkami dokonanymi z łagodnością właściwą mądrości!”. Jk 3,13 BT.
Człowiek, którego łagodność wypływa z wiary, a nie wiąże się z poczuciem bezradności, nie jest krytykancko nastawiony do innych (motywowany pychą, chęcią upokorzenia), nie osądza pochopnie innych. Taki człowiek nie widzi „(…) drzazgi w oku swego brata, (zanim nie dostrzeże) belki we własnym oku (…)”. Mt 7,3 BT. On skupia się na miłości, na przebaczaniu, a nie na potępianiu, i stosuje w życiu zalecenie: „W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie!”. Rz 12,10 BT.
Łagodność jest więc oznaką prawdziwej mądrości i miłości. Biblia mówi: „Mądrość, która jest z góry, jest przede wszystkim czysta, następnie miłująca pokój, łagodna, ustępliwa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, nie stronnicza, nie obłudna”. Jk 3,17 BW. Takim stanem powinien cechować się naśladowca Jezusa. Biblia mówi: „A sługa Pański nie powinien wdawać się w spory, lecz powinien być uprzejmy dla wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwie znoszący przeciwności, napominający z łagodnością krnąbrnych (…)”. 2 Tm 2,24-25 BW. „Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność (…)”. Flp 4,5 BT, jak była znana łagodność Pawła, który pisał: „Zresztą ja sam, Paweł, upominam was przez cichość i łagodność Chrystusa (…)”. 2 Kor 10,1 BT, bo „Szczęśliwy mąż, który się boi Pana i wielkie upodobanie ma w Jego przykazaniach. Wschodzi w ciemności jako światło dla prawych, łagodny, miłosierny i sprawiedliwy”. Ps 112,1.4 BT.
Szczególnie przywódcy Kościoła powinni okazywać łagodne usposobienie. Biblia mówi: „Nie szukaliśmy też chwały u ludzi ani u was, ani u innych, chociaż jako apostołowie Chrystusa mogliśmy być w wielkim poważaniu; przeciwnie, byliśmy pośród was łagodni jak żywicielka, otaczająca troskliwą opieką swoje dzieci”. 1 Tes 2,6-7 BW; i powinni nauczać: „Przypominaj im aby (…), Nikomu nie ubliżali, nie byli kłótliwi, ale uprzejmi, okazujący wszelką łagodność wobec wszystkich ludzi”. Tt 3,1-2 UBG. „A z łagodnością i bojaźnią [Bożą] zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają. Lepiej bowiem – jeżeli taka wola Boża – cierpieć dobrze czyniąc, aniżeli czyniąc źle”. 1 P 3,16-17 BT.
Rozumiejąc wartość łagodności, pewien człowiek powiedział: „Nigdy nie usłyszałem, żeby jakiś heretyk nawrócił się siłą elokwencji czy wyszukanego wywodu, ale za to słyszałem, że nawrócił się łagodnością; prawdą jest, że cnota ta jest silna w zdobywaniu ludzi dla Boga”, bo „Łagodny język jest drzewem życia (…)”. Prz 15,4 BW. „Cierpliwość ugnie zwierzchnika, a język łagodny złamie kości”. Prz 25,15 BT. Zatem „Bracia, gdyby komu przydarzył się jaki upadek, wy, którzy pozostajecie pod działaniem Ducha, w duchu łagodności sprowadźcie takiego na właściwą drogę”. Ga 6,1 BT.
Reasumując powyższe, łagodność jest owocem Ducha Świętego. Biblia mówi: „Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa”. Ga 5,22-23 BT.
Łagodność nie jest więc oznaką słabości, ona poświadcza chrześcijańską dojrzałość, tym bardziej „(…) uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem (…)”. Mt 11,29 BT – zachęcał Chrystus, „Nie dając nikomu sposobności do zgorszenia, aby nie wyszydzono posługi, (ponieważ) okazujemy się sługami Boga przez wszystko: przez wielką cierpliwość, wśród utrapień, przeciwności i ucisków, w chłostach, więzieniach, podczas rozruchów, w trudach, nocnych czuwaniach i w postach, przez czystość i umiejętność, przez wielkoduszność i łagodność, przez [objawy] Ducha Świętego i miłość nieobłudną, przez głoszenie prawdy i moc Bożą (…) jako ci, którzy nic nie mają, a posiadają wszystko”. 2 Kor 6,3-7.10 BT. „Przeto przyobleczcie się jako wybrani Boży, święci i umiłowani, w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, łagodność i cierpliwość, znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli kto ma powód do skargi przeciw komu: Jak Chrystus odpuścił wam, tak i wy”. Kol 3,12.13 BW – perorował Paweł, a apostoł Piotr dodał: „Ich ozdobą niech będzie nie to, co zewnętrzne (…) ale wnętrze serca człowieka o nienaruszalnym spokoju i łagodności ducha, który jest tak cenny wobec Boga”. 1 P 3,3-4 BT.
Człowiekowi trudno jest być łagodnym w każdej sytuacji, lecz jest Ktoś, kto jest łagodnością w pełni tego słowa znaczeniu: „Ale Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, nieskorym do gniewu, bardzo łagodnym i wiernym”. Ps 86,15 BT, dlatego „(…) Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi [ją] swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie”. Iz 40,11 BT.
Nie oznacza to, że mamy się zniechęcać, lecz jak już nadmieniliśmy, mamy być uczniami i naśladowcami Chrystusa, zatem nie powinniśmy okazywać innym surowości ani różnych negatywnych emocji czy gwałtownych reakcji, ponieważ Biblia mówi: „Odpowiedź łagodna uśmierza zapalczywość (…)”. Prz 15,1 BT. „Unikaj (więc …) głupich i niedouczonych dociekań, wiedząc, że rodzą one kłótnie. (… ponieważ) sługa Pana (…) [ma] być łagodnym względem wszystkich, skorym do nauczania, zrównoważonym. Powinien z łagodnością pouczać wrogo usposobionych, bo może Bóg da im kiedyś nawrócenie do poznania prawdy i może oprzytomnieją i wyrwą się z sideł diabła, żywcem schwytani przez niego, zdani na wolę tamtego”. 2 Tm 2,23-26 BT.
Podsumowanie. Biblia mówi: „A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały [szła] przed Panem; ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu. Kiedy tylko Eliasz go usłyszał (…)”. 1 Krl 19,11-13 BT, wiedział, że w łagodnym powiewie jest Bóg. Skoro w „łagodnym powiewie jest Bóg”, to każdy wierzący, jako naśladowca Pana, powinien w stosunku do innych okazywać łagodność, połączoną z miłością, dobrocią, uprzejmością i opanowaniem. Biblia mówi: „Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie”. Flp 2,5 BW, dlatego „(…) podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością!”. 1 Tm 6,11 BT.