Łaska jest pełnym miłości, dobroci i miłosierdzia „pochyleniem się” Stwórcy nad własnym stworzeniem. Łaska oznacza także przychylność, życzliwość, a w przypadku relacji między Bogiem i ludźmi to zdumiewająca i zaskakująca miłość, pełna poświęcenia i wspaniałomyślności. Ten ważny Boży dar jest źródłem naszego zbawienia. Biblia mówi: „Bóg jest przebogaty w swoim miłosierdziu, a Jego wielka miłość, którą nas umiłował, sprawiła, iż właśnie wtedy, gdy byliśmy umarli z powodu naszych występków, przywrócił nas razem z Chrystusem do życia. [Tylko] dzięki łasce Bożej zostaliśmy ocaleni. Jesteście bowiem zbawieni mocą łaski przez wiarę. Tak więc jest to dar Boży, a nie wasze dzieło. Nie zawdzięczacie go własnym wysiłkom i dlatego nikt z was nie może się nim chlubić”. Ef 2,4-5.8-9 BWP.
Łaska nie jest udzielana każdemu człowiekowi. Bóg powiedział: „Okazuję (…) łaskę aż do tysiącznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań”. Wj 20,6 BT. Taki był Noe – w świecie pełnym zepsucia, on był wierny Bogu, mądry i sprawiedliwy. To dlatego Bóg ostrzegł go przed potopem i nakazał zbudować arkę, i choć „(…) starożytnego świata nie oszczędził, (to) ocalił jedynie ośmioro wraz z Noem, zwiastunem sprawiedliwości, zesławszy potop na świat bezbożnych; Miasta Sodomę i Gomorę spalił do cna i na zagładę skazał jako przykład dla tych, którzy by mieli wieść życie bezbożne, Natomiast wyrwał sprawiedliwego Lota, udręczonego przez rozpustne postępowanie bezbożników”. 2 P 2,5-7 BW.
Miłujący Boga Noe czy Lot dostąpili Jego wybawiającej łaski, ponieważ „Umie Pan wyrwać pobożnych z pokuszenia, bezbożnych zaś zachować na dzień sądu celem ukarania”. 2 P 2,8 BW. Takiej łaski dostąpi i ten, kto wywyższy Syna Człowieczego, „Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny”. J 3,15 BW.
Pan wybrał nas i uczynił obiektem swojej cudownej łaski, jeśli tylko uznamy swój grzeszny stan oraz przyjmiemy zbawienną ofiarę Jezusa. Biblia mówi: „Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa”. J 1,16-17 BT.
Kłamstwem szatana jest to, że śmierć Chrystusa niesie łaskę, która ma zastąpić prawo. Śmierć Chrystusa ani nie zmieniła, ani nie unieważniła prawa Dziesięciorga Przykazań, o czym sam Pan nas zapewnił: „Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie”. Mt 5,17-18 BW.
Od upadku człowieka moralne panowanie Boga i Jego łaska są ze sobą nierozdzielnie związane. Apostoł Paweł ujął to tak: „Jego (Jezusa) to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę mocą Jego krwi. Chciał przez to okazać, że sprawiedliwość Jego względem grzechów popełnionych dawniej – za dni cierpliwości Bożej – wyrażała się w odpuszczaniu ich po to, by ujawnić w obecnym czasie Jego sprawiedliwość, i [aby pokazać], że On sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia każdego, który wierzy w Jezusa. Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona! Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa”. Rz 3,25-28 BT. „Czy więc zakon unieważniamy przez wiarę? Wręcz przeciwnie, zakon utwierdzamy”. Dz 3,31 BW.
Do idącego drogą Jezusa podszedł pewien młody dostojnik „I zapytał go (…) tymi słowy: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć żywot wieczny”? Łk 18,18 BW. Jezus odpowiedział: „Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie mów fałszywego świadectwa, czcij ojca swego i matkę swoją”. Łk 18,20 BW. Pan odniósł się do przestrzegania przykazań, ponieważ to w nich wyraża się charakter Boży. Zostały więc nam dane, byśmy żyli w harmonii z Bogiem, a zasady wynikające z Jego prawa powinny inspirować każde nasze działanie.
Przyjęta przez grzesznika łaska prowadzi do uświęcenia i do takich zmian w charakterze i życiu człowieka, że staje się on nowym stworzeniem. Biblia mówi: „Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga (…) Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów (…)”. 2 Kor 5,17-19 BT. „Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego”. Ef 4,7 BT.
Zatem jeśli będziemy Bogu posłuszni, to „(…) Ten, który zapoczątkował w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Chrystusa Jezusa”. Flp 1,6 BT, bo On „Przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania woli swojej (…) ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym. W Nim mamy odkupienie przez Jego krew – odpuszczenie występków, według bogactwa Jego łaski”. Ef 1,5-7 BW.
Nasze posłuszeństwo nigdy nie będzie doskonałe i do zbawienia zawsze będziemy potrzebowali Bożej łaski i Orędownika, który wstawi się za nami przed Bogiem. Biblia mówi: „(…) Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata”. 1 J 2,1-2 BT.
Własnymi wysiłkami nie jesteśmy w stanie się uświęcić: „Jestem bowiem świadom, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro; bo łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać – nie. Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę. Jeżeli zaś czynię to, czego nie chcę, już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka. Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała, [co wiedzie ku] tej śmierci?”. Rz 7,18-20.24 BT. Tylko Boża łaska, niezasłużona przychylność Pana! Zatem „Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu”. Iz 55,7 BW, bo „Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Nie prawuje się ustawicznie, Nie gniewa się na wieki. Nie postępuje z nami według grzechów naszych Ani nie odpłaca nam według win naszych. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, Tak wielka jest dobroć jego dla tych, którzy się go boją.” Ps 103,8-11 BW.
Podsumowanie. Pełen miłości, miłosierdzia i łaski jest Bóg, a Jego łaska niesamowicie kosztowna. Biblia mówi: „Jakże cenna jest łaska twoja, Boże! Przeto ludzie chronią się w cieniu skrzydeł twoich”. Ps 36,8 BW. Ta łaska podnosi i uszlachetnia ducha ponad wszystko, napełnia serca, myśli i uczucia niebem. Dusza rwie się do Boga, tęskni za Jego łaską, za pokojem i sprawiedliwością, więc „(…) przygotuj się, by stawić się przed Bogiem twym (…)”. Am 4,12 BT. I nie martwmy się, bo „(…) z darem łaski nie tak jest jak z grzechem, który przyszedł przez jednego (grzeszącego): wskutek jednego przestępstwa przyszło potępienie, łaska zaś powoduje usprawiedliwienie z wielu przestępstw”. Rz 5,16 BWP. Łaska naszego Pana jest więc naszą jedyną nadzieją. Trwajmy w Nim, ponieważ przyjdzie dzień, w którym skończy się łaska Boga dla grzesznych i niepokutujących mieszkańców ziemi, lecz dla wierzących „(…) Ty jesteś Bogiem przebaczenia, jesteś łaskawy i miłosierny, cierpliwy i wielkiej dobroci (…)”. Ne 9,17 BT.