Bóg ubolewał nad tym, że Izraelici nie żyli zgodnie z Jego nakazami i nie chcieli „(…) słuchać słów moich sług, proroków, których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni”. Jr 26,5 BT. Szczególnym prorokiem posłanym bezpośrednio przed długo oczekiwanym Mesjaszem był Jan. Jego misja była wyjątkowa, ponieważ miał chodzić przed Jezusem „(…) w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych – do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały”. Łk 1,17 BT.
Gdy Pan Jezus przyszedł na nasz świat, nie tylko nauczał, że „Na ścieżce sprawiedliwości jest życie, lecz droga odstępstwa wiedzie do śmierci”. Prz 12,28 BW, ale też swoim życiem pokazał nam, czym jest prawdziwe posłuszeństwo. Biblia mówi: „Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie, Który, chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu, lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej (…) Przeto, umiłowani moi (…) z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie”. Flp 2,5-8.12 BW.
Czym jest „droga odstępstwa”? To nieposłuszeństwo Bogu, czyli niepoddawanie się Jego woli, nieprzestrzeganie wydanych przez Niego praw i nakazów. Konsekwencją nieposłuszeństwa Bogu jest grzech, co Pan wyjaśnił następująco: „(…) jeśli nie będziesz czynił dobrze, u drzwi czyha grzech. Kusi cię, lecz ty masz nad nim panować”. Rdz 4,7 BW.
Nasi prarodzice nie zapanowali nad pokusą, „Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli”. Rz 5,12 BW. Jedyną możliwością ratunku jest posłuszeństwo Bogu i przyjęcie ofiary Jezusa. Biblia mówi: „Lecz nie tak jak z upadkiem ma się sprawa z łaską; albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka umarło wielu, to daleko obfitsza okazała się dla wielu łaska Boża i dar przez łaskę jednego człowieka, Jezusa Chrystusa (…) A zatem, jak przez upadek jednego człowieka przyszło potępienie na wszystkich ludzi, tak też przez dzieło usprawiedliwienia jednego przyszło dla wszystkich ludzi usprawiedliwienie ku żywotowi”. Rz 5,15.18 BW.
Również i o nas Biblia mówi, „(…) że wszyscy są pod wpływem grzechu, Jak napisano: Nie ma ani jednego sprawiedliwego, Nie masz, kto by rozumiał, nie masz, kto by szukał Boga; Wszyscy zboczyli, razem stali się nieużytecznymi, nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz ani jednego”. Rz 3,9-12 BW.
Nieposłuszeństwo Bogu prowadzi do tego, że stajemy się nieużyteczni nie tylko dla Niego, ale i dla ludzi, co jeszcze bardziej nasili się w czasach końca. Biblia mówi: „A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, wyniośli, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, niegodziwi, bez serca, bezlitośni, miotający oszczerstwa, niepohamowani, bez uczuć ludzkich, nieprzychylni, zdrajcy, zuchwali, nadęci, miłujący bardziej rozkosz niż Boga. Będą okazywać pozór pobożności, ale wyrzekną się jej mocy (…)”. 2 Tm 3,1-5 BT.
Nie do pozazdroszczenia jest sytuacja ludzi, którzy poznali Boga, a potem wypowiedzieli Mu posłuszeństwo. Biblia mówi: „Opuszczając prawą drogę, zbłądzili (…) są źródłami bez wody i obłokami wichrem pędzonymi, których czeka mrok ciemności. Wypowiadając bowiem słowa wyniosłe a próżne, uwodzą żądzami cielesnymi i rozpustą tych, którzy zbyt mało odsuwają się od postępujących w błędzie. Wolność im głoszą, a sami są niewolnikami zepsucia. Komu bowiem kto uległ, temu też służy jako niewolnik. Jeżeli bowiem uciekają od zgnilizny świata przez poznanie Pana i Zbawcy, Jezusa Chrystusa, a potem oddając się jej ponownie, zostają pokonani, to koniec ich jest gorszy od początków. Lepiej bowiem byłoby im nie znać drogi sprawiedliwości, aniżeli poznawszy ją odwrócić się od podanego im świętego przykazania”. 2 P 2,15.17-21 BT.
Dla nieposłusznych i bezbożnych jest jednak ratunek, albowiem „Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpił od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu”. Ez 18,26-27 BT.
Podsumowanie. Brak uległości i posłuszeństwa wobec Boga, a więc „(…) nieposłuszeństwo, jest (…) grzechem (…)”. 1 Sm 15,23 BT. Dlatego „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, zaś nieposłuszny Synowi nie zobaczy życia, lecz spoczywa na nim gniew Boga”. J 3,36 NBG. Nieposłuszni Bogu to buntownicy wprowadzający do duchowego życia własną wolę, która tak naprawdę jest wolą szatana. O takich Jezus powiedział: „Ojcem waszym jest diabeł i chcecie postępować według pożądliwości ojca waszego. On był mężobójcą od początku i w prawdzie nie wytrwał, bo w nim nie ma prawdy (…)”. J 8,44 BW. Do nieposłusznych „Tak mówi Pan Zastępów: Wydawajcie sprawiedliwe wyroki i świadczcie sobie nawzajem miłość i miłosierdzie! Nie uciskajcie wdów i sierot, przychodniów i ubogich, i nie zamyślajcie w swych sercach nic złego jedni przeciwko drugim. Lecz oni nie chcieli usłuchać, odwrócili się do mnie plecami i zatkali uszy, aby nie słyszeć. Zatwardzili swoje serca jak diament, aby nie musieć słuchać zakonu i słów, które Pan Zastępów posyłał do nich przez swego Ducha za pośrednictwem dawnych proroków. Dlatego Pan Zastępów wybuchnął wielkim gniewem. Stało się więc tak, jak On wołał, a oni nie słuchali, tak też, gdy oni będą wołać, Ja ich nie wysłucham – mówi Pan Zastępów”. Za 7,9-13 BW. Bóg nie akceptuje naszego nieposłuszeństwa i „(…) nie dozwoli z siebie szydzić. A co człowiek sieje, to i żąć będzie: kto sieje w ciele swoim, jako plon ciała zbierze zagładę; kto sieje w duchu, jako plon ducha zbierze życie wieczne”. Ga 6,8 BT.