Wybaczyć (przebaczyć) oznacza darować komuś winę, zrezygnować z zemsty. Wybaczenie to jedno z najtrudniejszych ewangelicznych przykazań. Biblia mówi: „Wtedy Piotr zbliżył się do Niego i zapytał: Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?. Jezus mu odrzekł: Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy". Mt 18,21.35 BT.

Kto może liczyć na Boże wybaczenie? Biblia mówi: „[Jezus Chrystus] wydał siebie samego na okup za wszystkich jako świadectwo we właściwym czasie”. 1 Tm 2,6 BT. „[Bóg] chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy”. 1 Tm 2,4 BT.

Ile kosztuje Boże wybaczenie? Biblia mówi: „Łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili”. Ef 2,8–10 BW. „Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny”. J 3,16 BW.

Jakich pośredników potrzebuje człowiek, by pojednać się z Bogiem? Biblia mówi: „Boć jeden jest Bóg, jeden także pośrednik między Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus”. 1 Tm 2,5 BG. Apostoł Jan wzywa nas, abyśmy nie grzeszyli, jednak jeśli to już się zdarzy, możemy zwrócić się do naszego Rzecznika (Orędownika), którym jest Jezus Chrystus: „Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet kto zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko nasze, lecz również za grzechy całego świata”. 1 J 2,1-2 BT.

Czy konieczne jest pojednanie się z ludźmi? Biblia mówi: „Jeślibyś więc składał dar swój na ołtarzu i tam wspomniałbyś, iż brat twój ma coś przeciwko tobie, zostaw tam dar swój na ołtarzu, odejdź i najpierw pojednaj się z bratem swoim, a potem przyszedłszy, złóż dar swój”. Mt 5,23-24 BW „I przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili”. Mt 6,12 BT oraz „Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi!”. Rz 12,18 BT.

Czy wybaczenie jest możliwe w przypadku planowania ponownego popełnienia grzechu? Biblia mówi: „Gdybym knuł coś niegodziwego w sercu moim, Pan nie byłby mnie wysłuchał”. Ps 66,18 BW „Kto ukrywa występki, nie ma powodzenia, lecz kto je wyznaje i porzuca, dostępuje miłosierdzia”. Prz 28,13 BW.

Czym można skłonić Boga do wybaczenia grzechów? Niczym. Biblia mówi: „Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje!”. Ps 51,3 BW.

Co jeszcze należy zrobić, by skorzystać z Bożego wybaczenia? Biblia mówi: „Odwróć się więc od swego grzechu i proś Pana, a może ci odpuści twój zamiar”. Dz 8,22 BT. Jednak to wyznanie grzechu jest podstawą wybaczenia: „Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości”. 1 J 1,9 BT.

Podsumowując: Dostąpienie wybaczenia wymaga uznania siebie winnym i wyznania grzechu oraz prośby o przebaczenie: jeśli zawiniło się jedynie wobec Boga, wystarczy rozmowa z Nim (modlitwa); jeśli zawiniło się także wobec człowieka, należy dodatkowo przeprosić osobę pokrzywdzoną, postarać się naprawić szkody przez nas wyrządzone (jeśli to możliwe) i zadośćuczynić. Bardzo dobrym przykładem jest w tym przypadku postawa Zacheusza, który nie tylko oddał pokrzywdzonym to, co na nich wymusił, ale oddał z nawiązką: „Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie”. Łk 19,8 BT. Elementem niezbędnym do skorzystania z Bożego wybaczenia jest brak zamiaru powtórnego popełnienia grzechu oraz przyjęcie wybaczenia wyłącznie jako daru łaski. Nie istnieje więc możliwość zmazywania grzechów przy pomocy tak zwanych dobrych uczynków. W każdej chwili i w każdym miejscu można zwrócić się do Boga w modlitwie z prośbą o wybaczenie. Nie są do tego wymagane ani specjalne formuły, ani gesty, ani szaty, ani zachowania. Bóg widzi intencje człowieka i potrafi je właściwie osądzić.

Z czego wynika powszechna dostępność Bożego wybaczenia? Biblia mówi: „Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli. Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, ale że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze”. 1 J 4,8–10 BW.

Świętość Boga jest dla nas wzorcem uświęconego życia. Biblia mówi: „Lecz za przykładem świętego, który was powołał, sami też bądźcie świętymi we wszelkim postępowaniu waszym.” 1 P 1,15 BW.

Boża świętość nie może tolerować grzechu. Biblia mówi: „Lecz wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami jego oblicze, tak że nie słyszy.” Iz 59,2 BW.

Świętość jest darem łaski Bożej. Biblia mówi: „A teraz, jeżeli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i przestrzegać mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich ludów, bo moja jest cała ziemia. A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym...” Wj 19,5-6 BW.

Wzrastamy w świętości dzięki Słowu Bożemu. Biblia mówi: „Poświęć ich w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą.” J 17,17 BW.

Światło może symbolizować nasze życie w Chrystusie. Biblia mówi: „Byliście bowiem niegdyś ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości, bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda.” Ef 5,8-9 BW.

Światło może symbolizować wpływ naszego życia na innych. Biblia mówi: „Wy jesteście światłością świata; nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapalają też świecy i nie stawiają jej pod korcem, lecz na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu. Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.” Mt 5,14-16 BW.

Jezus jest światłem. Biblia mówi: „W nim było życie, a życie było światłością ludzi. A światłość świeci w ciemności, lecz ciemność jej nie przemogła.” J 1,4-5 BW.

Czego Bóg uczy nas o stworzeniu? Bóg jest Stwórcą. Biblia mówi: „Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” Rdz 1,1 BW.

Bóg objawia się nam przez wszystkie dzieła, które stworzył. Biblia mówi: „Niebiosa opowiadają chwałę Boga, A firmament głosi dzieło rąk jego.” Ps 19,2 BW.

Stworzony przez Boga świat jest świadectwem Jego istnienia. Biblia mówi: „To bowiem, co można wiedzieć o Bogu, zostało im objawione. Sam Bóg przecież im to objawił. Poprzez to bowiem, co zostało stworzone, gdy świat zaczął istnieć, poznaje się to, co w Nim niewidzialne, łącznie z Jego odwieczną mocą i Bóstwem. Tak więc nie mają już żadnej wymówki.” Rz 1,19-20 BWP.

Bóg stworzył świat przez Swoje Słowo. Biblia mówi: „Słowem Pana uczynione zostały niebiosa, A tchnieniem ust jego całe wojsko ich... Bo On rzekł — i stało się, On rozkazał — i stanęło.” Ps 33,6;9 BW.

Bóg stworzył świat w ciągu sześciu dni. Biblia mówi: „Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go.” Wj 20,11 BW.

Przez kogo Bóg stworzył wszystkie rzeczy? Biblia mówi: „Gdyż w Nim zostało stworzone wszystko: i to, co w niebie, i to, co na ziemi; i to, co widzialne, i to, co niewidzialne; i Trony, i Panowania, i Zwierzchności, i Władze. Bóg stworzył wszystko przez Niego i dla Niego.” Kol 1,16 BWP „Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało.” J 1,3 BT.

W jakim celu Bóg stworzył Ziemię? Biblia mówi: „Bo tak mówi Pan, Stwórca niebios — On jest Bogiem — który stworzył ziemię i uczynił ją, utwierdził ją, a nie stworzył, aby była pustkowiem, lecz na mieszkanie ją stworzył: Ja jestem Pan, a nie ma innego.” Iz 45,18 BW.

W jaki sposób Bóg stworzył mieszkańców Ziemi? Biblia mówi: „Ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w nozdrza jego dech życia. Wtedy stał się człowiek istotą żywą... Wtedy zesłał Pan Bóg głęboki sen na człowieka, tak że zasnął. Potem wyjął jedno z jego żeber i wypełnił ciałem to miejsce. A z żebra, które wyjął z człowieka, ukształtował Pan Bóg kobietę i przyprowadził ją do człowieka.” Rdz 2,7;21-22 BW.

Na czyje podobieństwo został stworzony człowiek? Biblia mówi: „I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich.” Rdz 1,27 BW.

Jaką pozycję Bóg wyznaczył człowiekowi? Biblia mówi: „Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi.” Rdz 1,26 BW „Gdy patrzę na niebo, dzieło Twoich palców, na księżyc i na gwiazdy, które uczyniłeś, (wtedy pytam): kimże jest człowiek, że o nim pamiętasz, kim syn człowieczy, że Cię tak obchodzi? Uczyniłeś go tylko nieco mniejszym od Boga, obdarzyłeś go wspaniałością i chwałą. I dałeś mu władzę nad dziełami rąk Twoich, wszystko złożyłeś u jego stóp” Ps 8,4-7 BWP.

Życie chrześcijan nie zawsze jest łatwe. Biblia mówi: „Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć i prześladować was będą i kłamliwie mówić na was wszelkie zło ze względu na mnie! Radujcie i weselcie się, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebie; tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.” Mt 5,11-12 BW. „Tak jest, wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, prześladowanie znosić będą. Ludzie zaś źli i oszuści coraz bardziej brnąć będą w zło, błądząc sami i drugich w błąd wprowadzając. Ale ty trwaj w tym, czegoś się nauczył i czego pewny jesteś, wiedząc, od kogoś się tego nauczył.” 2 Tm 3,12-14 BW.

Prześladowania nie trwają wiecznie. Biblia mówi: „A Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych, sam was do niej przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwałym postawi gruncie.” 1 P 5,10 BW.

Istnieje obietnica dla prześladowanych przez rodzinę. Biblia mówi: „I każdy, kto by opuścił domy albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo dzieci, albo rolę dla imienia mego, stokroć tyle otrzyma i odziedziczy żywot wieczny.” Mt 19,29 BW.

Doświadczenia i próby pomagają nam wzrastać duchowo. Biblia mówi: „Poczytujcie to sobie za najwyższą radość, bracia moi, gdy rozmaite próby przechodzicie, wiedząc, że doświadczenie wiary waszej sprawia wytrwałość”. Jk 1,2-3 BW.

Chrystus zachęca grzeszników, aby się zmieniali i nie grzeszyli. Biblia mówi: „A Jezus podniósłszy się i nie widząc nikogo, tylko kobietę, rzekł jej: Kobieto! Gdzież są ci, co cię oskarżali? Nikt cię nie potępił? A ona odpowiedziała: Nikt, Panie! Wtedy rzekł Jezus: I Ja cię nie potępiam: Idź i odtąd już nie grzesz.” J 8,10-11 BW.

Przemiana człowieka, która dokonuje pod wpływem Jezusa Chrystusa jest całkowita. Biblia mówi: „Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.” 2 Kor 5,17 BW.

Zmiany duchowe powinny prowadzić do zmian w naszym postępowaniu. Biblia mówi: „Abyście postępowali w sposób godny Pana ku zupełnemu jego upodobaniu, wydając owoc w każdym dobrym uczynku i wzrastając w poznawaniu Boga.” Kol 1,10 BW. „A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.” Rz 12,2 BW.

Nasza ofiarność cieszy Boga. Biblia mówi: „Przychodzili zarówno mężczyźni, jak kobiety, i przynosili wszyscy, którzy byli ochotnego serca, obrączki i kolczyki, i pierścienie, i naszyjniki, wszelkie przedmioty złote, i każdy składał dar ofiarny ze złota Panu.” Wj 35,22 BW.

Nasza hojność cieszy Boga. Biblia mówi: „A niektórzy z naczelników rodów, doszedłszy do domu Pańskiego w Jeruzalemie, złożyli dla domu Bożego dobrowolne dary, aby można go było postawić na dawnym jego miejscu. Według swojej możności dali na fundusz odbudowy sześćdziesiąt jeden tysięcy drachm w złocie, pięć tysięcy min w srebrze i sto szat kapłańskich.” Ezd 2,68-69 BW.

Bóg błogosławi tym, którzy mając niewiele dzielą się z innymi i składają szczodre dary. Biblia mówi: „A powiadamiamy was, bracia, o łasce Bożej, okazanej zborom macedońskim, iż mimo licznych utrapień, które wystawiały ich na próbę, niezwykła radość i skrajne ubóstwo ich przerodziły się w nadzwyczajne bogactwo ich ofiarności” 2 Kor 8,1-2 BW.

Dary powinny być zaplanowane i przygotowane wcześniej. Biblia mówi: „A gdy będziecie żąć zboże w waszej ziemi, nie będziesz żął do samego skraju swego pola i nie będziesz zbierał pokłosia po swoim żniwie. Także swojej winnicy nie obieraj doszczętnie i nie zbieraj winogron pozostałych po winobraniu. Pozostaw je dla ubogiego i dla obcego przybysza. Ja, Pan, jestem Bogiem twoim.” Kpł 19,9-10 BW.

Poprzez składanie darów oddajemy Bogu cześć. Biblia mówi: „I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon, potem otworzywszy swoje skarby, złożyli mu w darze złoto, kadzidło i mirrę.” Mt 2,11 BW.

Dary powinny być składane dobrowolnie. Biblia mówi: „Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu; gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje.” 2 Kor 9,7 BW.

Każdy powinien dawać tyle, na ile go stać. Biblia mówi: „Jeśli bowiem jest ochotna wola, zasługuje ona na uznanie według tego, co ma, a nie według tego, czego nie ma.” 2 Kor 8,12 BW.

Wiele wymaga się od tych, którym wiele dano. Biblia mówi: „...Komu wiele dano, od tego wiele będzie się żądać, a komu wiele powierzono, od tego więcej będzie się wymagać.” Łk 12,48 BW.

Bóg błogosławi tym, którzy oddają dziesięciny i składają dary. Biblia mówi: „Czy człowiek może oszukiwać Boga? Bo wy mnie oszukujecie! Lecz wy pytacie: W czym cię oszukaliśmy? W dziesięcinach i daninach... Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu, i w ten sposób wystawcie mnie na próbę! — mówi Pan Zastępów — czy wam nie otworzę okien niebieskich i nie wyleję na was błogosławieństwa ponad miarę.” Ml 3,8.10 BW.

Kto hojnie daje, wiele otrzyma. Biblia mówi: „Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie.” Łk 6,38 BT.

Bóg dał nam najwspanialszy dar. Biblia mówi: „Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.” J 3,16 BW.

Powinniśmy dotrzymywać naszych obietnic. Biblia mówi: „Do naczelników plemion izraelskich przemówił Mojżesz tymi słowy: Oto, co Pan rozkazał! Jeżeli mężczyzna złoży Panu ślub albo przysięgę, zobowiązując się do wstrzemięźliwości, to niech nie łamie swego słowa, lecz wykona wszystko, co wychodzi z jego ust.” Lb 30,2-3 BW.

Nie opóźniaj się w wypełnianiu obietnic składanych Bogu. Biblia mówi: „Lepiej nie składać ślubów, niż nie wypełnić tego, co się ślubowało. Nie pozwól, aby twoje usta przywiodły do grzechu twoje ciało, i nie mów przed posłańcem Bożym, że to było przeoczenie. Dlaczego Bóg ma się gniewać z powodu twojej mowy i unicestwiać dzieło twoich rąk?” Koh 5,4-5 BW.

Bóg zawsze dotrzymuje Swoich obietnic. Biblia mówi: „Albowiem Syn Boży Chrystus Jezus, którego wam zwiastowaliśmy, ja i Sylwan, i Tymoteusz, nie był równocześnie «Tak» i «Nie», lecz w nim było tylko «Tak». Bo obietnice Boże, ile ich było, w nim znalazły swoje «Tak»; dlatego też przez niego mówimy «Amen» ku chwale Bożej.” 2 Kor 1,19-20 BW.

Bóg nigdy nie cofa i nie zmienia Swoich obietnic. Biblia mówi: „Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który dał obietnicę”. Hbr 10,23 BW. „Ale łaski mojej nie odmówię mu, Ani też nie złamię wierności mojej”. Ps 89,34 BW.

Boże obietnice są niezawodne. Biblia mówi: „A oto ja idę dziś drogą całej ziemi; poznajcie tedy całym swoim sercem i całą swoją duszą, że nie zawiodła żadna z tych wszystkich dobrych obietnic, jakie dał wam Pan, Bóg wasz; wszystkie się wam wypełniły, a nie zawiodło z nich żadne słowo.” Joz 23,14 BW.

Czym jest natchnienie w odniesieniu do Biblii? Biblia mówi: „Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości” 2 Tm 3,16 BW.

Natchnienie Biblii oznacza, że to Bóg jest jej ostatecznym autorem. Biblia mówi: „Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi. Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.” 1 P 1,20-21 BW.

Gdy zaczynamy studiować Biblię, od pierwszych jej stronic zauważymy, że wszelkie Boże obietnice z biegiem czasu wypełniają się zgodnie z zapowiedziami. Te, które jeszcze się nie spełniły, mamy nadzieję, że się w stu procentach wypełnią. Biblia mówi: „Podobnie – wiedz – mądrość dla twej duszy, posiądziesz ją – przyszłe życie masz pewne, nie zawiedzie cię twoja nadzieja”. Prz 24,14 BT.

Czym jest więc nadzieja? Nadzieja jest pragnieniem spełnienia tego, czego oczekujemy. Oczywiście, dla osoby wierzącej najważniejsza jest nadzieja oparta na zaufaniu i wierze w Boga: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie”. 1 P 1,3.4 BT. Natomiast niewierzącym Biblia mówi: „Czyż rośnie papirus bez błota, czy się krzewi sitowie bez wody? Jeszcze świeże, niezdatne do ścięcia, [a już] usycha, prędzej od trawy. Tak z drogą niepomnych na Boga; nadzieja nieprawych zaginie, na krótko im [starczy] nadziei, ich ufność jak nić pajęczyny. Kto się jej uchwyci, ten nie ustoi, upadnie, szukając oparcia”. Hi 8,11-15 BT.

Do jakiego celu prowadzi nadzieja? Dla osoby wierzącej najważniejszym celem jest zbawienie w Jezusie Chrystusie. „Wyczekuję zbawienia twego, Panie, i pełnię przykazania twoje”. Ps 119, 166 BW, „U Pana jest zbawienie. Nad ludem twoim jest błogosławieństwo twoje”. Ps 3,6 BW. Niestety, z nadzieją grzeszników jest inaczej. Biblia mówi: „Zbawienie dalekie jest od bezbożników, bo nie szukają ustaw twoich.” Ps 119,155 BW, „Nadzieja grzesznika znika przy śmierci, oczekiwanie przewrotnych przepada”. Prz 11,7 BT.

W Biblii psalmista zadaje pytanie: „A teraz w czym mam pokładać nadzieję, o Panie?” Odpowiedź brzmi: „W Tobie jest moja nadzieja”. Ps 39,8 BT, „Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, bo w nim pokładam nadzieję moją!”. Ps 62,6 BW, „W bojaźni Pana jest pewna nadzieja, dla synów swoich jest On ucieczką, źródłem życia jest bojaźń Pańska, by sideł śmierci uniknąć”. Prz 14,26-27 BT. Nawet i w chwilach zniechęcenia pokładaj nadzieję w Bogu! Biblia mówi: „Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!”. Ps 42,12 BW.

Co takiego nadzieja daje człowiekowi? Przez nadzieję pomnażają się wartościowe cechy dzieci Bożych. Biblia mówi: „Bo usłyszeliśmy o wierze waszej w Chrystusie Jezusie i o miłości, jaką żywicie dla wszystkich świętych, dla nadziei, która jest przygotowana dla was w niebie; o niej to słyszeliście już przedtem w ewangelicznym Słowie prawdy, które was doszło”. Kol 1,4-6 BW. „Ten (Bóg), który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakiejkolwiek udręce, pociechą, której doznajemy od Boga. Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy. Ale gdy znosimy udręki – to dla pociechy i zbawienia waszego, a gdy pocieszani jesteśmy – to dla waszej pociechy, sprawiającej, że z wytrwałością znosicie te same cierpienia, których i my doznajemy. A nadzieja nasza co dla was jest silna, bo wiemy, że jak cierpień jesteście współuczestnikami, tak i naszej pociechy”. 2 Kor 1,4-7 BT. „Dostąpiwszy więc usprawiedliwienia przez wiarę, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu uzyskaliśmy przez wiarę dostęp do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. Ale nie tylko to, lecz chlubimy się także z ucisków, wiedząc, że ucisk wyrabia wytrwałość, a wytrwałość – wypróbowaną cnotę, wypróbowana cnota zaś – nadzieję. A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany”. Rz 5,1-5 BT.

Skąd można czerpać nadzieję? Nadzieję możemy czerpać z błogosławieństw, jakimi Bóg obdarzył nas w przeszłości. Biblia mówi: „I odpowiedział lud tymi słowy: Niech nas Bóg uchowa od tego, abyśmy mieli opuścić Pana, a służyć innym bogom. Gdyż to Pan, Bóg nasz, wyprowadził nas i naszych ojców z ziemi egipskiej, z domu niewoli, i On uczynił na naszych oczach te wielkie cuda, i strzegł nas przez całą tę drogę, którą szliśmy, i wśród wszystkich ludów, wśród których ciągnęliśmy”. Joz 24,16-17 BW. Jednak nadzieję czerpiemy przede wszystkim z obietnicy zmartwychwstania. Biblia mówi: „A nie chcemy, bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei”. 1 Tes 4,13 BW. „Lecz my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując – odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której [spełnienie już się] ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy”. Rz 8,23-25 BT. „Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej”. Rz 5,1-2 BW.

W jaki sposób szukać nadziei? Nadziei szukaj sercem. Biblia mówi: „Nie przestaję dziękować za was i wspominać was w modlitwach moich, aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu jego, i oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego”. Ef 1,16-18 BW.

Podsumowanie. „Niech twoje serce nie zazdrości grzesznikom, lecz zabiega tylko o bojaźń Pańską: gdyż przyszłe życie istnieje, nie zawiedzie cię twoja nadzieja”. Prz 23,17-18 BT, „Oczekiwanie uczciwych – radością, nadzieja bezbożnych przepadnie”. Prz 10,28 BT, więc „Ćwicz syna, dopóki jest nadzieja, nie unoś się aż do skrzywdzenia go. Za mocny gniew należy się grzywna, a chcąc go wyrwać, jeszcze go wzmożesz. Posłuchaj rady, przyjmij naukę, abyś był mądry w przyszłości. Wiele zamierzeń jest w sercu człowieka, lecz wola Pana się ziści”. Prz 19,18-21 BT. „Szczęśliwy mąż, który złożył swą nadzieję w Panu”. Ps 40,5 BT.