Rozważanie nad Słowem Bożym jest bardzo ważną częścią chrześcijańskiego życia, albowiem Biblia mówi: „Niechaj nie oddala się księga tego zakonu od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, aby ściśle czynić wszystko, co w niej jest napisane, bo wtedy poszczęści się twojej drodze i wtedy będzie ci się powodziło”. Joz 1,8 BW.

Chrześcijanie będą mieli żywe, rosnące zainteresowanie przechowywaniem w umyśle biblijnych prawd. Biblia mówi: „Szczęśliwy mąż... (który) ma upodobanie w Prawie Pana, nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą”. Ps 1,2 BT.

Jezus dał nam przykład rozważania i modlitwy. Biblia mówi: „A On oddalał się na miejsca samotne i trwał na modlitwie”. Łk 5,16 BWP.

Rozważania pogłębią zrozumie biblijnych prawd. Pismo Święte mówi: „Rozważ, co mówię, a Pan da ci właściwe zrozumienie wszystkiego”. 2 Tm 2,7 BW.

Właściwe zrozumienie prowadzi do wydania owoców chrześcijańskiego drzewa: miłości, wiary, łaski, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości, dobroci, łagodności i wstrzemięźliwości. Każdy kto rozważa Słowo Boże będzie „jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, wydające swój owoc we właściwym czasie, którego liść nie więdnie, a wszystko, co uczyni, powiedzie się”. Ps 1,3 BW.

Karanie jest oznaką miłości. Biblia mówi: „...Synu mój, nie lekceważ karania Pańskiego ani nie upadaj na duchu, gdy On cię doświadcza; bo kogo Pan miłuje, tego karze, i chłoszcze każdego syna, którego przyjmuje. Jeśli znosicie karanie, to Bóg obchodzi się z wami jak z synami; bo gdzie jest syn, którego by ojciec nie karał? A jeśli jesteście bez karania, które jest udziałem wszystkich, tedy jesteście dziećmi nieprawymi, a nie synami. Ponadto, szanowaliśmy naszych ojców według ciała, chociaż nas karali; czy nie daleko więcej winniśmy poddać się Ojcu duchów, aby żyć? Tamci bowiem karcili nas według swego uznania na krótki czas, ten zaś czyni to dla naszego dobra, abyśmy mogli uczestniczyć w jego świętości. Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne, później jednak wydaje błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie zostali wyćwiczeni.” Hbr 12,5-11 BW.

Kary wymierzane dzieciom są wyrazem rodzicielskiej miłości. Biblia mówi: „Kto żałuje swojej rózgi, nienawidzi swojego syna, lecz kto go kocha, karci go zawczasu.” Prz 13,24 BW.

Karanie dzieci w młodym wieku daje dobre owoce w późniejszych latach. Biblia mówi: „Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne, później jednak wydaje błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie zostali wyćwiczeni.” Hbr 12,11 BW.

Doskonałość jest celem, do którego powinniśmy dążyć. Biblia mówi: „Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest.” Mt 5,48 BW.

Z pomocą Jezusa, przez słuchanie, naukę i rozwój, możemy osiągnąć doskonałość. Biblia mówi: „Jego to zwiastujemy, napominając i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby stawić go doskonałym w Chrystusie Jezusie”. Kol 1,28 BW.

Pełną doskonałość osiągniemy przy powtórnym przyjściu Jezusa. Biblia mówi: „Temu zaś, który ma moc uchronić was przed upadkiem i postawić przed obliczem swej chwały bez zarzutu i w prawdziwej radości, jedynemu Bogu, Zbawcy naszemu, niech będzie przez Pana naszego Jezusa Chrystusa cześć i chwała, moc i panowanie przed wszystkimi czasy, teraz i po wszystkie wieki. Amen.” Jud 1,24-25 BWP.

Duchowy wzrost zaczyna się od poznawania podstaw, ale prowadzi do głębszego zrozumienia i poznania. Biblia mówi: „Dlatego pominąwszy początki nauki o Chrystusie, zwróćmy się ku rzeczom wyższym, nie powracając ponownie do podstaw nauki o odwróceniu się od martwych uczynków i o wierze w Boga”. Hbr 6,1 BW.

Duchowy wzrost jest procesem, który trwa w czasie, i dzięki któremu pozostawiamy za sobą nasze własne pragnienia i grzeszne przyzwyczajenia. Biblia mówi: „I ja, bracia, nie mogłem mówić do was jako do duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie. Poiłem was mlekiem, nie stałym pokarmem, bo jeszcze go przyjąć nie mogliście, a i teraz jeszcze nie możecie, jeszcze bowiem cieleśni jesteście. Bo skoro między wami jest zazdrość i kłótnia, to czyż cieleśni nie jesteście i czy na sposób ludzki nie postępujecie? Albowiem jeśli jeden mówi: Ja jestem Pawłowy, a drugi: Ja Apollosowy, to czyż cieleśni nie jesteście?” 1 Kor 3,1-4 BW.

Duchowa dojrzałość sprawia, że porzucamy dziecinne zachowania. Biblia mówi: „Gdy byłem dziecięciem, mówiłem jak dziecię, myślałem jak dziecię, rozumowałem jak dziecię; lecz gdy na męża wyrosłem, zaniechałem tego, co dziecięce.” 1 Kor 13,11 BW.

W jaki sposób stajemy się chrześcijanami? Przez poznanie Boga i budowanie z Nim osobistego kontaktu. Biblia mówi: „A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś.” J 17,3 BW.

Ludzie stają się chrześcijanami pod wpływem głoszonej ewangelii. Biblia mówi: „A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.” Dz 2,37-38 BW.

Kiedy człowiek staje się chrześcijaninem zachodzą w nim zmiany zarówno wewnętrzne jak i takie, które są widoczne dla innych. Biblia mówi: „Ale co powiada Pismo? Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim; to znaczy, słowo wiary, które głosimy. Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.” Rz 10,8-10 BW.

Ważne jest abyśmy rozumieli, że wiara w Chrystusa jest czymś więcej niż przekonaniem. Do prowadzenia chrześcijańskiego życia potrzebujemy Ducha Świętego. Biblia mówi: „Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego.” RZYM. 8,9 (BW)

Chrześcijanie powinni badać i sprawdzać prawdziwość nauk, które są im głoszone. Biblia mówi: „Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono.” Łk 1,3-4 BT.

Co jest naszą prawdziwą ozdobą? Prawdziwą ozdobą jest charakter człowieka, który ma dobry, kojący wpływ na innych ludzi. Biblia mówi: „Ozdobą waszą niech nie będzie to, co zewnętrzne, trefienie włosów, złote klejnoty lub strojne szaty, lecz ukryty wewnętrzny człowiek z niezniszczalnym klejnotem łagodnego i cichego ducha, który jedynie ma wartość przed Bogiem.” 1 P 3,3-4 BW.

Prawdziwe piękno nie jest skoncentrowane na sobie. Biblia mówi: „Podobnie kobiety powinny mieć ubiór przyzwoity, występować skromnie i powściągliwie, a nie stroić się w kunsztowne sploty włosów ani w złoto czy w perły, czy kosztowne szaty, lecz jak przystoi kobietom, które są prawdziwie pobożne, zdobić się dobrymi uczynkami.” 1 Tm 2,9-1 BW.

W Bogu jest prawdziwe piękno. Bóg jest wspaniały, a Jego rady i prowadzenie są cudowne. Biblia mówi: „Zaprawdę, Pan jest wspaniały...” Ps 138,6 BWP. „Także to pochodzi od Pana Zastępów, jest On cudowny w radzie, wielki mądrością.” Iz 28,29 BW.