Niemożliwość

Gdy odwiedził Pan Abrahama, z Jego ust padają słowa: „Dlaczego to Sara śmieje się i myśli: Czy naprawdę będę mogła rodzić, gdy już się zestarzałam? Czy jest coś, co byłoby niemożliwe dla Pana?”. Rdz 18,13-14 (BT). Po roku to, co według Sary było niemożliwe – wykonało się, albowiem syn obietnicy, Izaak, urodził się w starości swych rodziców. Ojciec Abraham miał sto lat, a matka Sara dziewięćdziesiąt.

Z ludzkiego punktu widzenia młody pasterz, niedoświadczony w boju i bez wojskowego oręża, nie pokona olbrzymiego, zahartowanego w walkach wojownika. Tak też uważał król Saul, który „odpowiedział Dawidowi: To niemożliwe, byś stawił czoło temu Filistynowi i walczył z nim. Ty jesteś jeszcze chłopcem, a on wojownikiem od młodości”. 1 Sm 17,33 (BT). Dawid jednak głęboko wierzył, że: „Pan, który wyrwał mnie z łap lwów i niedźwiedzi, wybawi mnie również z ręki tego Filistyna”. 1 Sm 17,37 (BT). Bez lęku stanął przed Goliatem i „odrzekł Filistynowi: Ty idziesz na mnie z mieczem, dzidą i zakrzywionym nożem, ja zaś idę na ciebie w imię Pana Zastępów, Boga wojsk izraelskich… On więc odda was w nasze ręce”. 1 Sm 17,45.47 (BT).

Powyższe przykłady uświadamiają nam, że Bóg zawsze wykonuje Swoje zamierzenia: „Oto Ja jestem Pan, Bóg wszelkiego ciała; czy jest może dla Mnie coś niemożliwego?... Zawrę... z nimi (Izraelem) przymierze wieczne, mocą którego nie zaprzestanę im wyświadczać dobra... Cieszyć się będę, wyświadczając im dobrodziejstwa… z całego swego serca i z całej swej duszy”. Jr 32,27.40-41 (BT). Te słowa aktualne są i dziś.

Od nas zależy bowiem, czy zaakceptujemy Boże warunki przymierza i staniemy się w Jego rękach narzędziem do dokonywania niemożliwego. Jak się stać takim narzędziem? Biblia mówi: „Gdy przyszli do tłumu, podszedł do Niego (Jezusa) pewien człowiek i padając przed Nim na kolana, prosił: Panie, zlituj się nad moim synem! Jest epileptykiem i bardzo cierpi; bo często wpada w ogień, a często w wodę. Przyprowadziłem go do Twoich uczniów, lecz nie mogli go uzdrowić. Na to Jezus odrzekł: O plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze mam być z wami; jak długo mam was cierpieć? Przyprowadźcie Mi go tutaj! Jezus rozkazał mu surowo i zły duch opuścił go. Od owej pory chłopiec odzyskał zdrowie. Wtedy uczniowie zbliżyli się do Jezusa na osobności i pytali: Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić? On zaś im rzekł: Z powodu małej wiary waszej. Bo zaprawdę, powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: Przesuń się stąd tam!, a przesunie się. I nic niemożliwego nie będzie dla was”. Mt 17,14-20 (BT).

I tak Chrystus dał odpowiedź na pytanie, co jest nam potrzebne, by nic niemożliwego nie było dla nas, „Tylko czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi...?”. Łk 18,8 (BW).

Powinniśmy wiedzieć, że bez prawdziwej wiary, wiary tak maleńkiej, jak przysłowiowe ziarnko gorczycy i bez mocy Bożej, każdy z nas będzie borykać się z wieloma niemożliwościami.

  • Jedną z takich niemożliwości jest bycie prawdziwie wierzącym, będąc jednocześnie uzależnionym od spraw ziemskich. Biblia mówi: „Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego nienawidzić będzie, a drugiego miłować, albo jednego trzymać się będzie, a drugim pogardzi. Nie możecie Bogu służyć i mamonie”. Mt 6,24 (BW). „Nie możecie pić kielicha Pańskiego i kielicha demonów; nie możecie być uczestnikami stołu Pańskiego i stołu demonów”. 1 Kor 10,21 (BW).
  • Z tej pierwszej wynika druga: niemożliwością jest, aby człowiek, który umiłował bogactwo bardziej niż Boga i ludzi, mógł być zbawiony. Biblia mówi: „Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego. A oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: Któż więc może się zbawić? Jezus spojrzał na nich i rzekł: U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe”. Mk 10,25-27 (BT). Zwróćmy uwagę, że bogactwo samo w sobie nie jest złe, potępiane jest pożądanie go, „Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy”. 1 Tm 6,10 (BT).
  • Kolejną niemożliwością jest, by człowiek bez prawdziwej wiary mógł podobać się Bogu. Biblia mówi: „Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu. Przystępujący bowiem do Boga musi uwierzyć, że [Bóg] jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają”. Hbr 11,6 (BT).
  • Niemożliwością jest budować prawdziwą wiarę na innym fundamencie niż Jezus, „Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus”. 1 Kor 3,11 (BW).
  • Inna dotyczy niemożliwości odnowienia właściwej relacji z Bogiem, po świadomym i trwałym odrzuceniu Jego miłości i woli. Biblia mówi: „Niemożliwe jest bowiem tych – którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, a [jednak] odpadli – odnowić ku nawróceniu”. Hbr 6,4-6 (BT).
  • Niemożliwością jest wiara w zbawienie, gdy nie przyjmuje się ofiary złożonej przez Jezusa na obmycie z grzechów. Biblia mówi: „Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy”. Hbr 10,4 (BT), „Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani; (a) uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa”. Hbr 10,14.10 (BT).
  • Niemożliwością jest, by człowiek sam się zbawił, „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił”. Ef 2,8-9 (BW). „Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego”. Tt 3,4 (BW).
Zapewne zdajemy sobie sprawę z naszych niemożliwości. Pamiętajmy jednak, że to „...Co niemożliwego jest u ludzi, możliwe jest u Boga”. Łk 18,27 (BW), wszak powiedział o sobie: „Jam jest Bóg Wszechmogący”. Rdz 17,1 (BT). Zachwycajmy się więc Panem, jak Jeremiasz: „Ach, Panie Boże, oto stworzyłeś niebo i ziemię wielką swoją mocą i wyciągniętym ramieniem. Żadna rzecz nie jest niemożliwa dla Ciebie”. Jr 32,17 (BT) i pragnijmy przeżywać w Jego obecności każdy dzień, albowiem „Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy”. Mk 9,23 (BT), abyśmy prosząc w modlitwie, mogli usłyszeć: „Według wiary waszej niechaj się wam stanie”. Mt 9,29 (BW).

Niemożliwe, które za sprawą Pana Boga staje się możliwe to nie tylko cuda w typowym znaczeniu, ale przede wszystkim ten największy cud – zmiana ludzkiego serca. Biblia mówi, że „Obrzydłe dla Pana są serca przewrotne, On tych miłuje, których droga prawa”. Prz 11,20 (BT). I choć niemożliwością jest, by człowiek, u którego „wielka jest złość... wszelkie jego myśli oraz dążenia jego serca są ustawicznie złe...”. Rdz 6,5 (BW), mógł sam zmienić dążenia swego serca, dla Boga jest to możliwe. On obiecuje: „I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali”. Ez 36,26-27 (BT).

Posyła więc do naszych serc Ducha, który pomaga nam prowadzić uświęcone życie, którego celem jest królestwo Boże. Biblia mówi: „Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej”. Ga 4,6-7 (BT).

Podsumowanie. Dla Boga brak sprzyjających warunków do realizacji jakichkolwiek działań, nie jest przeszkodą. Terminy niewykonalność, niemożliwość czy niezdolność do jakiegokolwiek czynu są Mu obce. Biblia mówi: „Oto Ja jestem Pan, Bóg wszelkiego ciała; czy jest może dla Mnie coś niemożliwego?”. Jr 32,27 (BT). „Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący”. Ap 1,8 (BT).

Inaczej rzecz się ma ze zwykłym śmiertelnikiem. Jednak gdy po zmartwychwstaniu Chrystus ukazał się apostołom, powiedział im: „Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka”. Łk 24,49 (BT). O jakiej mocy mówił? Zapowiadał wylanie Ducha Świętego: „A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu… napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał… za sprawą apostołów działo się wiele cudów i znaków”. Dz 2,1.4.43 (BW). I dziś – poddani woli Bożej, napełnieni wiarą w Jezusa jako Zbawiciela, przyobleczeni mocą Ducha Świętego – możemy być pewni, że spełni się obietnica: „Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie”. Flp 4,13 (BW).

Aktualnie jesteś offline