Spowiedź

Czym jest spowiedź? Spowiedzią nazywamy praktykę niektórych wierzących polegającą na wyznawaniu grzechów kapłanowi. Nakazem biblijnym jest, by wyznawać grzechy Bogu i tym, wobec których zawiniliśmy, albowiem „Nie zazna szczęścia, kto błędy swe ukrywa; kto je wyznaje, porzuca – ten miłosierdzia dostąpi”. Prz 28,13 (BT).

Dlaczego ważne jest wyznawanie grzechów? Ponieważ Wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami jego oblicze, tak że nie słyszy”. Iz 59,2 (BW). W takiej sytuacji trudno o właściwą relację z Bogiem. Będąc w „oddzieleniu”, w „odłączeniu” od Pana, sami nieporadnie zmagamy się z wieloma problemami, stąd biblijne stwierdzenie: Liczne są boleści grzesznika…”. Ps 32,10 (BT).

Jaką więc postawą powinien charakteryzować się grzesznik? Grzesznik powinien poznać swój duchowy stan, wyznać winy, okazywać skruchę, pokorę i chęć poprawy. Biblia mówi: Winy moje przerosły moją głowę, gniotą mnie jak ciężkie brzemię. Bo jestem bardzo bliski upadku i ból mój jest zawsze przede mną. Ja przecież wyznaję moją winę i trwożę się moim grzechem”. Ps 38,4.18-19 (BT). „Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia! Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego! Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!”. Ps 51,11-14 (BT). Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu”. Iz 55,7 (BT).

Komu według Biblii należy wyznawać grzechy? Biblia mówi, że mamy wyznawać grzechy Bogu: „A teraz wyznajcie wykroczenie swoje wobec Pana, Boga ojców waszych, i spełnijcie wolę Jego…”. Ezd 10,11 (BT). „Modliłem się, wyznając grzechy swoje, swojego narodu, Izraela, i składając przed Panem, Bogiem moim, swe błagania…”. Dn 9,20 (BT). Panie, zmiłuj się nade mną! Ulecz duszę moją, gdyż zgrzeszyłem przeciwko tobie! Ps 41,5 (BW). „Stali więc na swoim miejscu, a [lewici] czytali z księgi Prawa Pana, Boga swojego, przez ćwierć dnia, a przez drugą ćwierć wyznawali swe grzechy, klęcząc przed Panem, Bogiem swoim”. Ne 9,3 (BT); ale Biblia mówi też, że mamy je wyznawać sobie nawzajem: „Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy…”. Jk 5,16 (BT).

Pan Jezus nauczał, że jeśli chcemy trwać w Bogu, ważne jest po uznaniu własnej winy wyznać ją temu, przeciw komu zawiniliśmy. Biblia mówi: „Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim! Potem przyjdź i dar swój ofiaruj!”. Mt 5,23-24 (BT).

Czy jeśli wyznamy swoje grzechy bliźniemu, ma on moc ich odpuszczenia? Wszak zmartwychwstały Jezus powiedział do Swoich uczniów: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. J 20,21-23 (BT)? Człowiek nie jest w stanie usunąć ani jednej plamki grzechu, albowiem „według zakonu niemal wszystko bywa oczyszczane krwią, i bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia… Tak i Chrystus, raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, drugi raz ukaże się nie z powodu grzechu, lecz ku zbawieniu tym, którzy go oczekują”. Hbr 9,22.28 (BT).

Człowiek może jedynie wybaczyć: „Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu! I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego, przebacz mu!”. Łk 17,3-4 (BT). W modlitwie „Ojcze nasz” Jezus wskazał na zasadę – jak TY przebaczysz, tak i TOBIE będzie odpuszczone: „przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili”. Mt 6,12 (BT). Kto nie jest gotów do odpuszczenia bliźniemu, ten sam sobie zamyka drogę do Źródła miłosierdzia. Biblia mówi: „Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”. Mt 6,14-15 (BT).

Tak też rozumieli słowa Jezusa o odpuszczaniu win Jego uczniowie, nauczając: „Bracia, a gdyby komu przydarzył się jaki upadek, wy, którzy pozostajecie pod działaniem Ducha, w duchu łagodności sprowadźcie takiego na właściwą drogę. Bacz jednak, abyś i ty nie uległ pokusie”. Ga 6,1 (BT). „Trwających w grzechu upominaj w obecności wszystkich, żeby także i pozostali przejmowali się lękiem”. 1 Tm 5,20 (BT). „Niech już takiemu wystarczy, kara, wymierzona przez większość spośród was. Raczej wypada teraz wybaczyć mu i podtrzymać go na duchu, aby nie popadł ów człowiek w rozpaczliwy smutek. Dlatego napominam was, abyście jego sprawę rozstrzygnęli z miłością”. 2 Kor 2,6-8 (BT).

Dlaczego w relacjach z Bogiem nie jest potrzebny pośrednik-człowiek? Biblia mówi: „Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich…”. 1 Tm 2,5-6 (BT).

Poza tym apostoł Piotr nauczał, że każdy, kto wierzy, jest kapłanem Boga: „wy również, niby żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa”. 1 P 2,5 (BT). Teraz więc możemy przychodzić do Boga bez ludzkich pośredników: „Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla [uzyskania] pomocy w stosownej chwili”. Hbr 4,16 (BT).

Jaka jest reakcja Pana Boga na wyznawanie grzechów? Biblia mówi: Grzech mój wyznałem Tobie (Bogu) i nie ukryłem mej winy. Rzekłem: Wyznaję nieprawość moją wobec Pana, a Tyś darował winę mego grzechu”. Ps 32,5 (BT). „Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości”. 1 J 1,9 (BW). Tej obietnicy się trzymajmy, ponieważ Szczęśliwy ten, komu została odpuszczona nieprawość, którego grzech został puszczony w niepamięć”. Ps 32,1 (BT).

Podsumowanie. Mimo że Chrystus „był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas…”. Iz 53,5 (BT), to naszym chrześcijańskim obowiązkiem jest wyznawanie grzechów tak Bogu: „Jestem bardzo bliski upadku i ból mój jest zawsze przede mną. Ja przecież wyznaję moją winę i trwożę się moim grzechem”. Ps 38,18-19 (BT), jak i bliźnim oraz przebaczanie: „A kiedy stajecie do modlitwy, przebaczcie, jeśli macie co przeciw komu, aby także Ojciec wasz, który jest w niebie, przebaczył wam wykroczenia wasze”. Mk 11,25 (BT).

Pożądanie

„Biedny jest człowiek, który pożąda wielu rzeczy”. L. da Vinci.

Pożądanie jest emocją, z którą ściśle związana jest chciwość i chęć posiadania, a celem – dogodzenie własnej przyjemności. Oczywiście jest to typowe światowe postępowanie. Biblia mówi: Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata...”. 1 J 2,16 (BW). Nie będziesz pożądał żony swojego bliźniego. Nie będziesz pragnął domu swojego bliźniego ani jego pola, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twojego bliźniego”. Pwt 5,21 (BT). „A Ja wam powiadam, że każdy, kto patrzy na niewiastę i pożąda jej, już popełnił z nią cudzołóstwo w sercu swoim”. Mt 5,28 (BW).

Jak uniknąć groźnego pożądania serca? Biblia mówi: „Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj, i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego! Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa”. Rz 13,8-10 (BT). „Posągi ich bogów spalisz ogniem. Nie pożądaj srebra i złota, które jest na nich, abyś się przez nie nie usidlił”. Pwt 7,25 (BW). „Gdy z możnym do stołu usiądziesz, pilnie uważaj, co masz przed sobą; nóż sobie przyłóż do gardła, jeśli masz gardło żarłoczne. Nie pożądaj jego przysmaków, bo to pokarm zwodniczy. O bogactwo się nie ubiegaj i odstąp od twojej chytrości! Gdy utkwisz w nim wzrok – i już go nie ma, bo skrzydła sobie przyprawi – jak orzeł, co odlatuje ku niebu. Z nieżyczliwym człowiekiem nie ucztuj, nie pożądaj jego przysmaków; jak ktoś, kto dogadza apetytowi, tak samo i on [postępuje]. Jedz i pij! – mówi do ciebie, a w sercu ci nie jest przychylny. Zwrócisz spożyty kawałek, słów miłych użyjesz na próżno”. Prz 23,1-8 (BT).

Jak rodzi się pożądliwość? Każdy, kto nie żyje w łączności z Bogiem, traci Jego ochronę i dopuszcza do siebie szatana z ogromem jego zła. Biblia mówi: Bo ci, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne…”. Rz 8,5 (BW). „Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie swych żądz”. Jk 4,1-3 (BT). Dusza grzesznika pożąda zła, w jego oczach bliźni nie znajduje łaski”. Prz 21,10 (BT).

Czy winą za uleganie pożądliwościom można obarczać innych? Naturalnie, że nie. Biblia mówi:To własna pożądliwość wystawia każdego na pokusę i nęci. Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a skoro grzech dojrzeje, przynosi śmierć”. Jk 1,14.15 (BT). „Bo występny się chełpi swoim pożądaniem, bluźni drapieżca i pogardza Panem”. Ps 10,3 (BT). Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca”. J 8,44 (BT). „A ci, którzy chcą się bogacić, wpadają w pokusę i w zasadzkę oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami”. 1 Tm 6,8-10 (BT).

„W pysze swojej powiada występny: Nie pomści; nie ma Boga: oto jest całe jego myślenie”. Ps 10,4 (BT). Czy aby na pewno? Czy człowiek, który ulega złym namiętnościom, ponosi konsekwencje swoich czynów? Oczywiście, Biblia bowiem mówi: I świat przemija wraz z pożądliwością swoją; ale kto pełni wolę Bożą, trwa na wieki”. 1 J 2,17 (BW). „Czy może kto zgarnąć ogień do swojego zanadrza, a jego odzienie się nie spali? Czy może kto chodzić po rozżarzonych węglach, a jego stopy się nie poparzą? Tak jest z tym, kto chodzi do żony swojego bliźniego; nie ujdzie bezkarnie ten, kto się jej dotyka. Prz 6,27-29 (BW). „Albowiem zamysł ciała, to śmierć, a zamysł Ducha, to życie i pokój”. Rz 8,6 (BW). Za winę chłoszczesz człowieka karaniem, jak mól obracasz wniwecz to, czego pożąda”. Ps 39,12 (BT).

Jednak dzięki Bożej łasce mamy siłę, aby oprzeć się pożądaniu. Biblia mówi: „Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli”. Tt 2,11.12 (BW).

Rada. Biblia mówi: „Oto, czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie”. Ga 5,16.17 (BT). „W końcu, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to miejcie na myśli!”. Flp 4,8 (BT).

Nie każde pożądanie jest grzechem. Pragnienia zgodne z wolą Bożą prowadzą do szczęścia i dobrobytu, a przede wszystkim zapewniają życie wieczne. Biblia mówi: Dusza moja pożąda Ciebie w nocy, duch mój – poszukuje Cię w mym wnętrzu; bo gdy Twe sądy jawią się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości”. Iz 26,9 (BT). Mojżesz, gdy błogosławił pokolenia Izraelitów, „Do Gada powiedział: Szczęśliwy, kto da miejsce Gadowi!… Rzeczy najlepszych pożąda dla siebie, pragnie działu dowódcy; chce kroczyć na czele narodu. Sprawiedliwość Pana wypełnił i Jego sądy nad Izraelem”. Pwt 33,20.21 (BT). Jeśli ktoś dąży do biskupstwa, pożąda dobrego zadania”. 1 Tm 3,1 (BT). „Oto pożądam Twoich postanowień: według Twej sprawiedliwości zapewnij mi życie! Niech zstąpi na mnie, Panie, Twoja łaska, Twoje zbawienie, według Twojej obietnicy…”. Ps 119,40.41 (BT), na co Pan odpowiada:Teraz powstanę i dam zbawienie temu, który go pożąda”. Ps 12,6 (BT).

Podsumowanie. Uleganie złemu pożądaniu daje tylko chwilowe zadowolenie. Prawdziwe szczęście zależy od dobrego użytku, jaki zrobimy z naszych namiętności, czyli od skupienia się na Panu Bogu i bliźnich, stąd biblijna nauka: Uciekaj zaś przed młodzieńczymi pożądaniami, a zabiegaj o sprawiedliwość, wiarę, miłość, pokój – wraz z tymi, którzy wzywają Pana czystym sercem. A sługa Pana… [ma] być łagodnym względem wszystkich, skorym do nauczania, zrównoważonym. Powinien z łagodnością pouczać wrogo usposobionych, bo może Bóg da im kiedyś nawrócenie do poznania prawdy i może oprzytomnieją i wyrwą się z sideł diabła, żywcem schwytani przez niego, zdani na wolę tamtego”. 2 Tm 2,22.24-26 (BT). „… tego co w górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej;”.Kol 3,1 (BW).

Narkomania

Narkomania to potoczne określenie odnoszące się do uzależnienia spowodowanego przewlekłym zażywaniem substancji psychoaktywnych zwanych narkotykami.

Uzależnienie prowadzi do powstania wielu szkód somatycznych (np. wzrost ciśnienia krwi, przyspieszenie tętna, pobudzenie), psychicznych (np. powoduje euforię, zmieniony odbiór rzeczywistości, iluzje, omamy, zaburzenia pamięci) i społecznych, dlatego Biblia mówi:Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne”. 1 Kor 6,12 (BW).

A skoro nie wszystko jest pożyteczne, należy unikać czy też uwalniać się od tego, co nie jest pożyteczne. Biblia mówi: „… najmilsi, oczyśćmy się z wszelkich brudów ciała i ducha, dopełniając uświęcenia naszego w bojaźni Bożej”. 2 Kor 7,1 (BT). „Wszystko mi wolno, lecz ja nie dam się niczym zniewolić”! 1 Kor 6,12 (BW).

Zażywnie substancji psychoaktywnych bezsprzecznie zniewala. Biblia mówi: „Czy nie wiecie, że czemu służycie z uległością, tego też stajecie się niewolnikami?”. Rz 6,16 (BWP).

Będąc „niewolnikami” tego, co nie jest pożyteczne, zniewalamy nie tylko ciało, ale i ducha. I z całą pewnością odurzeni narkotykami, nie będziemy w stanie prawdziwie wysławiać Boga „w ciele”, „w duchu” i „w prawdzie”. Biblia mówi: „Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym”. 1 Kor 6,19-20 (BT). „Bóg jest duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie”. J 4,24 (BW).

Nic nie będziemy mogli zrobić „na chwałę Bożą”, jeśli nasz umysł i ciało będzie odurzone, a odbiór rzeczywistości zmieniony. A Biblia przecież mówi: „… cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Bożą”. 1 Kor 10,31 (BW) i mówi także: Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?”. Mt 16,26 (BT).

Rada? Nabieraj dobrych nawyków i pielęgnuj w swoim życiu dobre przyzwyczajenia. Biblia mówi: „We wszystkim dawaj wzór dobrych uczynków własnym postępowaniem…”. Tt 2,7-8 (BT).

Jak się stać wzorem w dobrych uczynkach? Biblia mówi: Nie stosujcie się do waszych dawniejszych żądz, gdy byliście nieświadomi, ale w całym postępowaniu stańcie się wy również świętymi na wzór Świętego, który was powołał, gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty”. 1 P 1,14-16 (BT). „Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza. A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe”. Rz 12,1-2 (BW).

Odurzanie się narkotykami zdecydowanie stoi w sprzeczności ze świętością „na wzór Świętego”. Co więcej, ciało takiego człowieka nie może być świątynią Ducha, a Biblia mówi, że Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście”. 1 Kor 3,17 (BW).

Świadome rujnowanie zdrowia między innymi przez odurzanie się środkami psychoaktywnymi, jest łamaniem przykazania Nie zabijaj”. Wj 20,13 (BW), a przecież Pan Jezus powiedział: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania”. J 14,15 (BT). Co więcej, Pan Jezus przestrzega, że osoby uzależnione mogą być złym przykładem dla nieukształtowanych w wierze ludzi. Biblia mówi: Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza. Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie”. Mt 18,6-7 (BT).

Biblia zwraca uwagę na fakt, że czasy końca tego świata będą przesycone gonitwą za przyjemnościami: „A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, wyniośli… niepohamowani… miłujący bardziej rozkosz niż Boga… od takich stroń”. 2 Tm 3, 1-5 (BT).

„Miłowanie rozkoszy” jest grzechem, a „zapłatą za grzech jest śmierć”. Rz 6,23 (BT). Mając świadomość, że wszelkie „rozkosze” dają chwilowe zaspokojenie i jaka jest za nie zapłata, warto więc zrezygnować z „przyjemnych” chwil na rzecz wspaniałej wieczności, dlatego Biblia mówi: „Nakłoń me serce do Twoich napomnień… Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą; przez swoje słowo udziel mi życia!”. Ps 119,36-37 (BT).

Trwając w gorliwej wierze można mieć pewność Bożej pomocy w pozbyciu się problemu narkotykowego. Biblia mówi: „On jest naszą pomocą i tarczą”. Ps 33,20 (BT). Zwróćmy się więc w modlitwie o wsparcie, „Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha uśmiercać będziecie popędy ciała – będziecie żyli. Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: Abba, Ojcze!”. Rz 8,13-15 (BT).

Tylko z Bożą pomocą jesteśmy w stanie odnieść zwycięstwo nad naszymi nałogami, dlatego uchwyćmy się obietnicy danej nam przez Pana Jezusa: „On zaś rzekł: Co niemożliwego jest u ludzi, możliwe jest u Boga”. Łk 18:27 (BW).

Podsumowanie. Pamiętajmy, że to, czemu służycie z uległością, tego też stajecie się niewolnikami”. Rz 6,16 (BWP), a przecież powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie…”. Ga 5,13 (BT). I pamiętajmy też, że co człowiek sieje, to i żąć będzie: kto sieje w ciele swoim, jako plon ciała zbierze zagładę…”. Ga 6,8 (BT). Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana”. Ef 5,17 (BT).

Palenie tytoniu

Ani o tytoniu, ani o jego paleniu Biblia nie wspomina nawet słowem. Czy jeśli Biblia nie wspomina o zakazie używania czegoś, to jest to dozwolone? „Ależ nigdy. Czy nie wiecie, że czemu służycie z uległością, tego też stajecie się niewolnikami?”. Rz 6,16 (BWP).

Tytoń zawiera uzależniającą substancję – nikotynę. Osoby palące są „niewolnikami” tejże substancji, a przecież Biblia przestrzega: Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne”. 1 Kor 6,12 (BW). Zatem skoro nie wszystko jest dla nas pożyteczne, należy unikać, czy też uwalniać się od tego, co czyni nas „niewolnikami” tego, czemu służymy. Biblia mówi: „… najmilsi, oczyśćmy się z wszelkich brudów ciała i ducha, dopełniając uświęcenia naszego w bojaźni Bożej”. 2 Kor 7,1 (BT). „Wszystko mi wolno, lecz ja nie dam się niczym zniewolić.”! 1 Kor 6,12 (BW).

Zwróćmy uwagę, że będąc „niewolnikami” tego, co nie jest pożyteczne, co zniewala i szkodzi, kalamy nie tylko ciało, ale i ducha. Bo czy niewolnik tytoniowego nałogu będzie prawdziwie wysławiał Boga „w ciele”? Biblia mówi: „Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym”. 1 Kor 6,19-20 (BT). Albo czy można palić „na chwałę Bożą”? A Biblia mówi: „… cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Bożą”. 1 Kor 10,31 (BW). „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?”. Mt 16,26 (BT).

Biblia mówi: I wy umarliście przez upadki i grzechy wasze, w których niegdyś chodziliście według modły tego świata, naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach opornych. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach ciała naszego, ulegając woli ciała i zmysłów, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni”. Ef 2,1-3 (BT). Jednak Biblia nakazuje: „[Bądźcie] jak posłuszne dzieci. Nie stosujcie się do waszych dawniejszych żądz, gdy byliście nieświadomi, ale w całym postępowaniu stańcie się wy również świętymi na wzór Świętego, który was powołał, gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty”. 1 P 1,14-16 (BT).

Ciało wierzącego człowieka ma być świątynią Ducha, zatem Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście”. 1 Kor 3,17 (BW). Palenie tytoniu zdecydowanie kłóci się ze świętością, która obejmuje czystość i nieskazitelność. Biblia mówi: „Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza. A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe”. Rz 12,1-2 (BW).

Pan Jezus powiedział: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania”. J 14,15 (BT). Świadome rujnowanie zdrowia między innymi przez palenie papierosów, jest łamaniem przykazania „Nie zabijaj”. Wj 20,13 (BW). Nie zabijaj własnego organizmu, ale też i innych ludzi, zmuszając ich do biernego palenia. Takie postępowanie jest wbrew naukom biblijnym, mówiącym: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze przykazanie. A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego”. Mt 22,37-39 (BW).

Rada? Biblia mówi: „Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was. Oczyśćcie ręce, grzesznicy, uświęćcie serca, ludzie chwiejni!”. Jk 4,8 (BT). „Oczy bowiem Pana na sprawiedliwych [są zwrócone], a Jego uszy na ich prośby; oblicze zaś Pana przeciwko tym, którzy źle czynią”. 1 P 3,12 (BT). Dlatego należy wyznawać grzechy, a „[Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości”. 1 J 1,9 (BT).

Osoby palące muszą zdać sobie sprawę z tego, że mogą być złym przykładem dla dzieci i młodych, nieukształtowanych w wierze ludzi. Dlatego Pan Jezus przestrzega: „Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza. Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie”. Mt 18,6-7 (BT).

Biblia mówi też: „Umiłowani, napominam was, abyście jako pielgrzymi i wychodźcy wstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy; prowadźcie wśród pogan życie nienaganne…”. 1 P 2,11-12 (BT). „Nienaganne”, a więc między innymi bez nałogów, bez niewolnictwa wobec tego, czemu służymy. „Wreszcie, bracia, myślcie tylko o tym, co prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, co jest cnotą i godne pochwały”. Flp 4,8 (BW).

Powinniśmy szukać dobra innych, szczególnie naszych najbliższych, a nie narażać ich na bierne palenie. Nie wydawajmy ostatnich pieniędzy na papierosy zamiast na chleb dla dzieci. Obdarzeni Bożą mądrością i wsparciem powinniśmy trzymać się zalecenia: Niech nikt nie szuka własnej korzyści, lecz korzyści bliźniego. Nie dawajcie zgorszenia ani Żydom, ani Grekom, ani zborowi Bożemu, jak i ja staram się pod każdym względem podobać się wszystkim, nie szukając korzyści własnej, lecz wielu, aby byli zbawieni”. 1 Kor 10,24.32-33 (BW). „A co człowiek sieje, to i żąć będzie: kto sieje w ciele swoim, jako plon ciała zbierze zagładę…”. Ga 6,8 (BT), dlatego postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody…”. Ga 5,16-17 (BT).

Zwróćmy uwagę, że to, co jest określane słowem „cielesne”, ma wydźwięk negatywny, a uściślając – jest grzechem, zatem uwzględniając powyższe – nałóg palenia również. Biblia mówi, że „zapłatą za grzech jest śmierć”. Rz 6,23 (BT). Warto więc zrezygnować z czegoś, co daje chwilowe zaspokojenie cielesnych pożądliwości, jednocześnie pozbawiając czegoś bardzo cennego – wiecznego życia (ciało „zbierze zagładę” Ga 6,8).

Trwając w gorliwej wierze można mieć pewność Bożej pomocy w pozbyciu się problemu nikotynowego. Biblia bowiem mówi: „Albowiem Bóg to według upodobania sprawia w was i chcenie i wykonanie”. Flp 2,13 (BW). A On ma upodobanie w miłujących, mądrych, niewątpiących i wytrwałych, a więc „jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który wszystkich obdarza chętnie i bez wypominania, a będzie mu dana. Ale niech prosi z wiarą, bez powątpiewania; kto bowiem wątpi, podobny jest do fali morskiej, przez wiatr tu i tam miotanej. Przeto niechaj nie mniema taki człowiek, że coś od Pana otrzyma, człowiek o rozdwojonej duszy, chwiejny w całym swoim postępowaniu”. Jk 1 5-8 (BW).

Z Bożą pomocą jesteśmy w stanie odnieść zwycięstwo nad naszymi nałogami. Mamy obietnicę w Biblii daną nam przez Pana Jezusa: „On zaś rzekł: Co niemożliwego jest u ludzi, możliwe jest u Boga”. Łk 18:27 (BW).

Podsumowanie. Wiele opracowań medycznych podaje, że tytoń, a właściwie zawarta w nim nikotyna, niszczy zdrowie. Należy więc zerwać z nałogiem palenia tytoniu, tak ze względów zdrowotnych, jak i duchowych. Biblia mówi: Ocknijcie się naprawdę i przestańcie grzeszyć!”. 1 Kor 15,34 (BT). Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, poddając was swoim pożądliwościom”. Rz 6,12 (BT), ponieważ „Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości”. 1 Tes 4,7 (BT).

Aborcja

„O Panie, nasz Boże… Sprawiłeś, że [nawet] usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę”. Ps 8,2.3 (BT).

W Biblii nienarodzone jeszcze istoty (zależnie od przekładu) już nazywa się dzieckiem, dziecięciem czy niemowlęciem. Biblia mówi: „Rebeka, żona Izaaka, stała się brzemienna. A… walczyły z sobą dzieci w jej łonie…”. Rdz 25,21.22 (BT). „Nie żyłbym jak płód poroniony, jak dziecię, co światła nie znało”. Hi 3,16 (BT). „Skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej…”. Łk 1,41 (BG).

Co więcej – życie płodowe jest etapem ludzkiego życia, w którym Bóg ma szczególny udział. Biblia mówi: „Czyż ten, który mnie stworzył w łonie matki, nie stworzył i jego? I czyż nie On jeden ukształtował nas w łonie?”. Hi 31,15 (BW). „Tak mówi Pan, twój Odkupiciel i twój Stwórca jeszcze w łonie matki: Ja jestem Pan, Stwórca wszystkiego…”. Iz 44,24 (BW). „Ty utkałeś mnie w łonie mej matki”. Ps 139,14 (BT). „Bo Ty stworzyłeś nerki moje, Ukształtowałeś mnie w łonie matki mojej. Wysławiam cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś. Cudowne są dzieła twoje. I duszę moją znasz dokładnie… dni określone zostały, chociaż żaden z nich [jeszcze] nie nastał”. Ps 139,13-14.16 (BW). Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię…”. Jr 1,5 (BT).

Już na etapie życia płodowego Pan Bóg wybiera i powołuje tych, którzy będą Mu służyli. Biblia mówi:Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię”. Iz 49,1 (BT). „Wybrałem cię sobie, zanim cię utworzyłem w łonie matki, zanim się urodziłeś, poświęciłem cię, na proroka narodów przeznaczyłem cię”. Jr 1,5 (BW). Jan Chrzciciel „Będzie… wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym. Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, Boga ich…” Łk 1,15.16 (BT). „Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie (Pawła) jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom…”. Ga 1,15.16 (BT).

Żaden ojciec i żadna matka nie ma tak ogromnego wpływu na poczęte dziecko, jak Bóg, „Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: Jesteśmy bowiem z Jego rodu”. Dz 17,28 (BT). Co więcej, Biblia mówi, że to na Jego obraz kształtowane jest każde ludzkie istnienie: Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił i dał pierwszy nakaz: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną…”. Rdz 1,27.28 (BT). Podobnie było po potopie: Po czym Bóg pobłogosławił Noego i jego synów, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i mnóżcie się, abyście zaludnili ziemię”. Rdz 9,1 (BT). Płodność, posiadanie potomstwa jest więc błogosławieństwem, wnioskować więc można, że dokonywanie aborcji powoduje jego utratę!

To, że w Starym Testamencie wielodzietność uważana była za specjalne błogosławieństwo Boże, poświadczają i poniższe wersety: „Będziecie oddawać cześć Panu, Bogu waszemu, gdyż pobłogosławi twój chleb i twoją wodę. Oddalę od ciebie wszelką chorobę. Żadna kobieta w twoim kraju nie będzie miała przedwczesnego porodu i żadna nie będzie bezdzietna. Liczbę dni twojego życia uczynię pełną”. Wj 23,25.26 (BT). „Oto synowie są darem Pana, a owoc łona nagrodą”. Ps 127,3 (BT).

Bóg powiedział: „Nie będziesz zabijał”. Wj 20,13 (BT). W wyniku aborcji zarodek czy płód umiera, jest to więc świadome zabijanie istoty, która według Biblii jest już człowiekiem. W prawie karnym Izraelitów widniało, że niezamierzone doprowadzenie do poronienia jest czynem karalnym. Biblia mówi: „Gdyby mężczyźni bijąc się, uderzyli kobietę brzemienną, powodując poronienie, ale bez jakiejkolwiek szkody, to [winny] zostanie ukarany grzywną, jaką <na nich> nałoży mąż tej kobiety, i wypłaci ją za pośrednictwem sędziów polubownych. Jeżeli zaś ona poniesie jakąś szkodę, wówczas on odda życie za życie…”. Wj 21,22.23 (BT). A cóż dopiero zamierzone?

Podsumowanie. Aborcja, czyli zamierzone i przedwczesne wywołanie poronienia jest według Biblii grzechem; jest też wyrazem braku szacunku dla Dawcy życia. Decyzja o nie usuwaniu ciąży nie powinna być podejmowana z powodu strachu przed karą, choć trzeba mieć świadomość, że „zapłatą za grzech jest śmierć…”. Rz 6,23 (BT), ale powinna wynikać z szacunku dla życia, a przede wszystkim dla Dawcy życia, ponieważ On ceni wartość każdego człowieka. Biblia mówi: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. J 3,16 (BT). A Syn Boży powiedział: Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego. I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je”. Mk 10,14-16 (BT).

Astrologia a astronomia

W języku hebrajskim astrologia dosłownie oznacza „wróżenie z niebios”. Wróżbiarstwo jest sztuką przepowiadania przyszłości i odkrywania „wiedzy tajemnej” za pomocą różnych „magicznych” praktyk, np. kartomancji (wykładania kart), chiromancji (wróżenia z ręki), tarota, kryształomancji (posługiwanie się kryształami lub kryształową kulą) czy numerologii (badanie zależności liczb). Bóg zabrania takich praktyk. Biblia mówi: „…nie będziecie wróżyć ani czarować”. Kpł 19,26 (BW).

Co Bóg mówi o tych, którzy radzą się astrologów i w astrologii szukają porad i odpowiedzi na życiowe problemy? Biblia mówi: „Utrudziłaś się mnóstwem swoich zamysłów. Niech wystąpią i niech ci pomogą badacze firmamentu niebieskiego, oglądacze gwiazd, którzy co miesiąc ogłaszają, co ma cię spotkać. Patrzcie, są oni jak ściernie, które pochłania ogień, nie potrafią uratować swojego życia z płomieni… każdy zatacza się w swoją stronę, tobie zaś nikt nie pomoże”. Iz 47,13-15 (BW).

Kiedy Izraelici mieli wejść do ziemi obiecanej — Kanaanu, Bóg ostrzegał ich, aby nie uprawiali czarów i wróżbiarstwa. Biblia mówi: „Gdy tedy wejdziesz do ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje, nie naucz się czynić obrzydliwości tych ludów… gdyż obrzydliwością dla Pana jest każdy, kto to czyni, i z powodu tych obrzydliwości Pan, Bóg twój, wypędza ich przed tobą gdyż te narody, które ty wypędzasz, słuchają wieszczbiarzy i wróżbitów, a na to Pan tobie nie pozwolił”. Pwt 18,9.12.14 (BW).

Wróżbiarstwo jest grzechem wymienianym pośród innych grzechów. Biblia mówi: „Bo opór jest jak [[grzech|grzech]] wróżbiarstwa, a krnąbrność jak złość bałwochwalstwa. Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana, odrzucił cię On jako króla”. 1 Sm 15,23 (BT).

Kiedy król Nabuchodonozor miał sen proroczy, zawołał wszystkich magów, wróżbitów i czarowników, aby powiedzieli mu, o czym był jego sen. Jaka była ich odpowiedź na tę prośbę? Biblia mówi: „Wtedy Chaldejczycy odpowiedzieli królowi, mówiąc: Nie ma na ziemi człowieka, który by mógł spełnić żądanie króla; jak też w ogóle żaden wielki i potężny król nie stawiał takiego żądania wobec wróżbity, maga i Chaldejczyka”. Dn 2,10 (BW).

Astrolodzy Babilonu nie byli w stanie pomóc królowi rozwiązać zagadkę jego snu. Natomiast Bóg sprawił to, co wydawało się niemożliwe. Pobłogosławił darem Ducha Świętego swojego proroka Daniela, który dzięki temu mógł wyłożyć proroczy sen króla. Biblia mówi: „Daniel odpowiedział królowi tymi słowy: Tajemnicy, o którą pyta król, nie mogą wyjawić królowi ani magowie, ani wróżbici, ani czarownicy, ani astrolodzy. Jest jednak [[Bóg|bog]] na niebie, który objawia tajemnice i wyjawia królowi Nebukadnezarowi, co się stanie w przyszłych dniach. A twój sen i twoje widzenie, które ci przeszły przez głowę, są takie”. Dn 2,27-28 (BW).

Daniel mógł opisać i wyjaśnić proroczy sen króla tylko dzięki Duchowi Świętemu, którego otrzymał od Boga. I nie tylko on. Biblia mówi: Dał zaś Bóg tym czterem młodzieńcom wiedzę i umiejętność wszelkiego pisma oraz mądrość. Daniel posiadał rozeznanie wszelkich widzeń i snów. Gdy minął okres ustalony przez króla, by ich przedstawić, nadzorca służby dworskiej wprowadził ich przed Nabuchodonozora. Król rozmawiał z nimi, i nie można było znaleźć pośród nich wszystkich nikogo równego Danielowi, Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi. Zaczęli więc sprawować służbę przy królu. We wszystkich sprawach wymagających mądrości i roztropności, jakie przedkładał im król, okazywali się dziesięciokrotnie lepsi niż wszyscy wykładacze snów i wróżbici w całym jego królestwie”. Dn 1,17-20 (BT).

Astronomia jest nauką badającą wszechświat, który w Biblii opisany jest zgodnie z naukowymi twierdzeniami – słońce krąży wokół ziemi, planety są w określonym porządku, a gwiazdy nazwane. Biblia mówi: „Na niebie ustalił porządek”. Hi 25,2 (BT). „Słońce wschodzi i zachodzi, i na miejsce swoje spieszy z powrotem, i znowu tam wschodzi”. Koh 1,5 (BT). „On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa”. Hi 9,9 (BT). „Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te [gwiazdy]? – Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu”. Iz 40,26 (BT). „Nie mogą być zliczone zastępy niebieskie”. Jr 33,22 (BW). A Ziemia jest okrągła. Biblia mówi: „Siedzi nad okręgiem ziemi, a jej mieszkańcy są jak szarańcze; rozpostarł niebo jak zasłonę i rozciąga je jak namiot mieszkalny”. Iz 40,21.22 (BW). „Gdy budował niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał krąg nad powierzchnią toni”. Prz 8,27 (BW) i zawieszona w przestrzeni: „Rozpościera północ nad pustką, a ziemię zawiesza nad nicością”. Hi 26,7 (BW).

Zatem jeśli ktoś bada to, co stworzył Bóg, jeśli podziwia Jego dzieła i wierzy, że są to dowody na Jego istnienie i działanie, On nie ma nic przeciwko temu. Wręcz przeciwnie, czasem znajomość układu np. gwiazd może doprowadzić do właściwego celu. Biblia mówi: „Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon”. Mt 2,1.2 (BT).

Gdy w czwartym dniu stwarzania „Bóg rzekł: Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba…”. Rdz 1,14 (BT), dalej dodał: „a niech dzielą dzień od nocy: i niech będą na znaki, i czasy, i dni i lata”. Rdz 1,14 (BW). Wiele lat później, gdy faryzeusze i saduceusze prosili Jezusa o ukazanie im znaku z nieba, „On im odpowiedział: Wieczorem mówicie: Będzie piękna pogoda, bo niebo się czerwieni, rano zaś: Dziś burza, bo niebo się czerwieni i jest zasępione. Wygląd nieba umiecie rozpoznawać, a znaków czasu nie możecie?”. Mt 16,1-3 (BT).

O tym, jak ważna jest obserwacja nieboskłonu, mówił sam Chrystus: „Baczcie, żeby was kto nie zwiódł”. Mt 24,4 (BT). Skąd to ostrzeżenie? Żyjemy w czasach końca tego doczesnego świata. Oczekujemy zapowiedzianego przyjścia Jezusa. Jednak tuż przed tym zdarzeniem na niebie będzie można zaobserwować szczególne znaki. Biblia mówi: „W owe dni, po tym ucisku, słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba”. Mk 13,24-27 (BT).

Podsumowanie. Zdecydowanie astrologia, czyli „wróżenie z niebios” – jak i wszelkie inne formy wróżenia – jest przez Biblię zakazana. Biblia mówi: „A dla tchórzów, niewiernych, obmierzłych, zabójców, rozpustników, guślarzy (czarowników – BW), bałwochwalców i wszelkich kłamców: udział w jeziorze gorejącym ogniem i siarką. To jest śmierć druga”. Ap 21,8 (BT). Natomiast obserwacja nieba dla celów poznawczych, a zwłaszcza pod kątem rozpoznawania znaków końca jest bardzo wskazana. Biblia mówi: „Czuwajcie więc, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie. A to zważcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której porze złodziej przyjdzie, czuwałby i nie pozwoliłby podkopać domu swego. Dlatego i wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślacie”. Mt 24,42-44 (BT).

Głupota

Głupota to brak wiedzy lub bezmyślność; też: przejaw czyjejś bezmyślności. (SJP). Głupota jest grzechem i rodzi grzech. Biblia mówi: „Grzech jest planem głupiego…”. Prz 24,9 (BT). Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota”. Mk 7,20-22 (BT).

To z serca ludzkiego pochodzi głupota, dlatego Biblia nakazuje: „Czujniej niż wszystkiego innego strzeż swego serca, bo z niego tryska źródło życia!”. Prz 4,23 (BW), a przed Bogiem nic się nie ukryje, „Wszak On zna skrytości serca” Ps 44,22 (BW). ZatemKto ma rozum, ten ma źródło życia, lecz głupota jest karą dla głupców”. Prz 16,22 (BW).

Głupota w Biblii to nie tylko brak wiedzy lub bezmyślność, ale najczęściej odnosi się do przejawów bezmyślności. W Biblii jest takie starotestamentowe przysłowie o ludziach powtarzających swoje głupstwa: Jak pies do wymiotów powraca, tak głupi powtarza szaleństwa”. Prz 26,11 (BT).

Biblia mówi, że chciwość jest głupotą: „Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj! Lecz Bóg rzekł do niego: Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował? Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem”. Łk 12,16-21 (BT).

Boże sprawy wydają się głupstwem dla tych, którzy nie wierzą w istnienie Stwórcy. Biblia mówi: Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga!Ps 14,1 (BW), „Bo głupi wygłasza niedorzeczności i jego serce obmyśla nieprawość, żeby się dopuszczać bezbożności i głosić błędy o Panu”. Iz 32,6 (BT). A dzieje się tak dlatego, że „… człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać”. 1 Kor 2,14 (BW), dlatego „Nie mów do uszu głupiego, bo wzgardzi mądrością twej mowy”. Prz 23,9 (BT).

Głupotą jest nie tylko negowanie istnienia Boga, ale i bałwochwalstwo. Biblia mówi: Głupi jest każdy człowiek, gdy nie rozumie, że każdy złotnik okryty jest hańbą z powodu bałwana, gdyż oszustwem jest to, co ulał, i nie ma w tym ducha. Są one marnością, robotą wartą śmiechu, zginą, gdy przyjdzie na nie kara”. Jr 51,17.18 (BW). Wszyscy razem są głupi i bezrozumni; nauka pochodząca od bałwanów – to drewno”. Jr 10,8 (BT).

Głupotą jest też brak opanowania. Biblia mówi: Głupi ujawnia całą swoją porywczość, lecz mądry w końcu ją uśmierza”. Prz 29,11 (BW). Nie bądź pochopny w duchu do gniewu, bo gniew przebywa w piersi głupców”. Koh 7,9 (BT). „… każdy, kto głupi, wybucha”. Prz 20,3 (BT).

Wróżenie i radzenie się wróżek i medium to ogromna głupota. Biblia mówi: Jam jest ten, który niweczy znaki wróżów i wykazuje głupotę wieszczków, wstecz odrzuca mędrców i wiedzę ich czyni głupstwem”. Iz 44,25 (BT). „Kto zaś zwróci się do wywoływaczy duchów i do wróżbitów, by naśladować ich w cudzołóstwie, to zwrócę swoje oblicze przeciwko takiemu i wytracę go spośród jego ludu”. Kpł 20,6 (BW).

Głupotą jest gadatliwość. Biblia mówi: „…Usta głupca gubią jego samego. Początek słów jego ust to głupstwo, a koniec jego mowy to wielkie szaleństwo”. Koh 10,12.13 (BT). „Odpowiedzieć, nim się wysłucha, uchodzi za głupotę i hańbę”. Prz 18,13 (BT). „Człowiek mądrego serca przyjmuje przykazania, lecz gadatliwy głupiec upadnie”. Prz 10,8 (BW). Jednak „Nawet głupiec, gdy milczy, uchodzi za mądrego, za roztropnego, gdy zamyka usta”. Prz 17,28 (BW), dlatego Unikaj głupich dociekań, rodowodów, sporów i kłótni o Prawo [Mojżeszowe]! Są bowiem bezużyteczne i puste”. Tt 3,9 (BT).

Uwaga! Głupiec zadowoli się mądrością ludzką, lecz mądry będzie pragnął Bożej mądrości. Biblia mówi: „Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość. Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Zresztą jest napisane: On udaremnia zamysły przebiegłych lub także: Wie Pan, że próżne są zamysły mędrców”. 1 Kor 3,18-20 (BT). Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Napisane jest bowiem: Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę. Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego, co doczesne? Czyż nie uczynił Bóg głupstwem mądrości świata?… Przeto przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu! Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców…”. 1 Kor 1,18-20.26.27 (BT).

Rada. „A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który wszystkich obdarza chętnie i bez wypominania, a będzie mu dana”. Jk 1,5 (BW).

Jakie są konsekwencje głupoty? Głupota doprowadza do upadku. Biblia mówi: A każdy, kto słucha tych słów moich, lecz nie wykonuje ich, przyrównany będzie do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku. I spadł ulewny deszcz, i wezbrały rzeki, i powiały wiatry, i uderzyły na ów dom, i runął, a upadek jego był wielki”. Mt 7,26.27 (BT).

Inną, straszną konsekwencją głupoty jest niedostąpienie zbawienia! Biblia mówi: „Jeżeli bowiem uciekają od zgnilizny świata przez poznanie Pana i Zbawcy, Jezusa Chrystusa, a potem oddając się jej ponownie, zostają pokonani, to koniec ich jest gorszy od początków. Lepiej bowiem byłoby im nie znać drogi sprawiedliwości, aniżeli poznawszy ją odwrócić się od podanego im świętego przykazania. Spełniło się na nich to, o czym słusznie mówi przysłowie: Pies powrócił do tego, co sam zwymiotował, a świnia umyta – do kałuży błota”. 2 P 2,20-22 (BT)

Biblia mówi, że głupocie można w odpowiednim czasie zaradzić: „W sercu chłopięcym głupota się mieści, rózga karności wypędzi ją stamtąd”. Prz 22,15 (BT). „Zaprzestań, synu słuchać pouczeń, a zbłądzisz bez słów rozsądku”. Prz 19,27 (BT).

Podsumowanie. Głupota wynikająca z niewiedzy, bezmyślności czy bezmyślnego działania jest poważnym problemem, zaczynając od rodziców: Kto zrodził głupca, wiele ma zmartwień…”. Prz 17,21 (BT), a kończąc na popełniającym głupstwa: „Bo drogi ludzkie – przed oczyma Pana, On widzi wszystkie ich ścieżki. Gdy grzesznym nieprawość owładnie, trzymają go więzy występku. Umrze on z braku nauki, pobłądzi z ogromu głupoty”. Prz 5,21-23 (BT).

Można jednak temu problemowi zaradzić. Biblia mówi: „Synu mój, jedz miód, bo jest dobry, słodki jest plaster miodu dla twojego podniebienia; Tym też jest wiedza i mądrość dla twojej duszy! Jeżeli ją znajdziesz, masz jeszcze przyszłość, a nadzieja twoja nie rozwieje się”. Prz 24,13.14 (BW). Mądrość znaleźć można tylko w jeden sposób – zwrócić się o nią do Boga, gdyż „Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, a poznanie Świętego – to rozum”.

Zło

Zło jest postępowaniem niezgodnym z obowiązującymi daną społeczność normami. Społeczność chrześcijan obowiązują prawa Boże. Służą one ich dobru i związane są z licznymi błogosławieństwami. Niestosowanie ich w życiu (grzeszenie, czynienie zła) jest nieposłuszeństwem wobec Prawodawcy. Biblia mówi: „Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia, ponieważ grzech jest bezprawiem.” 1 J 3,4 (BT).

Czy można zadać pytanie: Czy szatan stworzył zło? Biblia mówi o Lucyferze: „Jako wielkiego cheruba opiekunem ustanowiłem cię na świętej górze Bożej, chadzałeś pośród błyszczących kamieni. Byłeś doskonały w postępowaniu swoim od dni twego stworzenia, aż znalazła się w tobie nieprawość. Serce twoje stało się wyniosłe z powodu twej piękności, zanikła twoja przezorność z powodu twego blasku. Ponieważ serce twoje stało się wyniosłe, powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, ja zasiadam na Boskiej stolicy.” Ez 28,14.15.2 (BT). Do głosu doszła pożądliwość, a przecież: „pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca.” 1 J 2,16 (BW), ale była wielkim pragnieniem serca Anioła światłości. I tak cherub wstąpił na ścieżkę zła. Stał się aniołem ciemności. I pewnie dlatego powstanie zła przypisuje się jemu, cytując np. werset z Ew. Jana 8,44: „Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca. Od początku był on zabójcą i w prawdzie nie wytrwał, bo prawdy w nim nie ma. Kiedy mówi kłamstwo, od siebie mówi, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.”, „Kto grzeszy, jest dzieckiem diabła, ponieważ diabeł trwa w grzechu od początku.”. Fragmenty te nie są potwierdzeniem stwarzania czegokolwiek przez szatana. Mówią one jedynie o tym, kim on jest i co zrobił. Anioł ciemności nie był, nie jest i nie będzie równy Panu Bogu, nie ma więc mocy stwórczej. Może czynić tylko to, na co dozwoli mu Bóg. Biblia mówi: „Oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę.” Łk 22,31 (BT), „Rzekł Pan do szatana: Oto cały majątek jego w twej mocy. Tylko na niego samego nie wyciągaj ręki.” Hi 1,12 (BT).

Skoro zła nie stworzył szatan, to kto? Nikt! Zło nie jest czymś materialnym, jakimś tworem, jest wyborem, postawą, decyzją, postępowaniem, trudno więc mówić, że można je stworzyć. Od diabła pochodzą wszelkiego rodzaju pokusy, a od Pana Boga możliwość poznania i rozeznania dobra i zła, czyli wolna wola, możność wyborów i decyzji przez każdego człowieka. W Raju „Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść.” Rdz 2,16.17 (BT). Adam i Ewa mieli dwie możliwości – albo opowiedzieć się za posłuszeństwem, albo wypowiedzieć je. W niebie szatan dokonał własnego wyboru, pociągając za sobą 1/3 aniołów (Ap 12,4); na ziemi pierwsi ludzie też dokonali wyboru. Pan Bóg nie mógł naciskać czy przymuszać do czegokolwiek. Biblia mówi: „Oto Bóg jest wzniosły w swym działaniu, gdzież jest taki wychowawca jak On?” Hi 36,22 (BW). Jedyne, co w tej sytuacji mógł zrobić Stwórca, to wdrożyć w życie plan zbawienia: „Wiecie bowiem, że z waszego, odziedziczonego po przodkach, złego postępowania zostali wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy. On był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata, dopiero jednak w ostatnich czasach się objawił ze względu na was.” 1P 1, 18-20 (BT) i pouczać przez proroków: „Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i dobro oraz śmierć i zło; Gdyż ja nakazuję ci dzisiaj, abyś miłował Pana, Boga twego, chodził jego drogami i przestrzegał jego przykazań, ustaw i praw, abyś żył i rozmnażał się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w ziemi, do której idziesz, aby ją posiąść. Jeżeli zaś odwróci się twoje serce i nie będziesz słuchał, jeżeli dasz się odwieść i będziesz oddawał pokłon innym bogom oraz im służył, to oznajmiam wam dzisiaj, że zginiecie.” Pwt 30,15-18 (BW).

Czy można zatem wyłącznie szatana winić za zło na świecie? Niezaprzeczalnie zło panuje tu za sprawą anioła ciemności i z całą pewnością robi on wszystko, by zwieść jak najwięcej ludzi. Ale zło nie rozpanoszyłoby się na ziemi, gdyby nie ludzkie wybory. Trudno winić za nie szatana, skoro człowiek sam decyduje o swoim życiu. Biblia mówi: „Co człowiek sieje, to i żąć będzie. Bo kto sieje dla ciała swego, z ciała żąć będzie skażenie, a kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny.” Gal 6,7.8 (BT), „Lecz synowie izraelscy znowu czynili zło w oczach Pana. Opuścili Pana i nie służyli mu.” Sdz 10,6 (BW), „Prawdę Bożą przemienili oni w kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli jemu, zamiast służyć Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen. Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę bezecnych namiętności: mianowicie kobiety ich przemieniły pożycie zgodne z naturą na przeciwne naturze. Podobnie też i mężczyźni, porzuciwszy normalne współżycie z kobietą, zapałali nawzajem żądzą ku sobie, mężczyźni z mężczyznami uprawiając bezwstyd i na samych sobie ponosząc zapłatę należną za zboczenie. Pełni są też wszelakiej nieprawości, przewrotności, chciwości, niegodziwości. Oddani zazdrości, zabójstwu, waśniom, podstępowi, złośliwości; potwarcy, oszczercy, nienawidzący Boga, zuchwali, pyszni, chełpliwi, w tym, co złe – pomysłowi, rodzicom nieposłuszni, bezrozumni, niestali, bez serca, bez litości. Oni to, mimo że dobrze znają wyrok Boży, iż ci, którzy się takich czynów dopuszczają, winni są śmierci, nie tylko je popełniają, ale nadto chwalą tych, którzy to czynią”. Rz 1,25-27.29-32 (BT). Czy mowa jest tu o szatanie? Nie, opis dotyczy ludzi, którzy podjęli decyzję odejścia od Pana Boga. Co gorsza, „dobrze znają wyrok Boży”, nie są więc nieświadomi konsekwencji swoich wyborów. Biblia mówi, że: „Zły człowiek wikła się we własnym grzechu.” Prz 29,6 (BW).

„Dlaczego więc wzgardziłeś słowem Pana, popełniając zło w oczach jego?” 2 Sm 12,9 (BW). Przecież „rzeczą człowieka są rozważania serca.” Prz 16,1 (BW). Dlaczego, rozważając, wzgardza się słowami: „Nie wprzęgajcie się z niewierzącymi w jedno jarzmo. Cóż bowiem ma wspólnego sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo cóż ma wspólnego światło z ciemnością?” 2 Kor 6,14 (BT). Czy zło jest tak atrakcyjne, że nauki, prośby i napomnienia schodzą na plan dalszy? Biblia mówi: „Jak daleko spojrzeć, ci, którzy orali bezprawie i rozsiewali zło, zawsze je zbierali.” Hi 4,8 (BT), „Zło bowiem nie wyrasta z prochu, a niedola nie wschodzi z ziemi.” Hi 5,6 (BW). „Biada narodowi grzesznemu, ludowi obciążonemu winą, potomstwu złośników, synom wyrodnym! Opuścili Pana, porzucili Świętego Izraelskiego, odwrócili się wstecz.” Iz 1,4 (BW). „Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem, którzy zamieniają ciemność w światłość, a światłość w ciemność, zamieniają gorycz w słodycz, a słodycz w gorycz.” Iz 5,20 (BW). Czy tak trudno zapamiętać, że: „Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym.” Mk 7,20-23 (BT). „Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.” Łk 6,43-45 (BT)? Czyż nie warto w sercu swoim rozważyć korzyści? Biblia mówi: „Zyskiem człowieka jest jego dobroć.” Prz 19,22 (BW). „I pobożność jest wielkim zyskiem, jeżeli jest połączona z poprzestawaniem na małym.” 1 Tm 6,6 (BW). „Dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem. Pragnę rozstać się z życiem i być z Chrystusem, bo to daleko lepiej.” Flp 1,21.23 (BW). Tak trudno przychylić się do prośby: „Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie.” Mt 11,29.30 (BT)? Rozważmy to w sercu swoim, gdyż „rozwaga czuwać będzie nad tobą, roztropność cię strzec, zachowując cię od drogi zła, od człowieka, który mówi przewrotnie, od tych, którzy porzucają ścieżki prawe, aby chodzić drogami ciemnymi, którzy z radością popełniają zło, lubują się w złośliwej przewrotności. Bezbożni zostaną z ziemi wytraceni, a niewierni z niej wykorzenieni.” Prz 2,11-15.22 (BW).

„Pilnuj swoich kroków, gdy idziesz do domu Bożego, i nastaw się na słuchanie, gdyż jest to lepsze niż ofiary składane przez głupich; bo nie umieją nic innego, jak tylko czynić zło.” Koh 4,17 (BW). „Pilnować swoich kroków” to znaczy wiedzieć, że: „Tych sześć rzeczy w nienawiści ma Pan, a siedem budzi u Niego odrazę: wyniosłe oczy, kłamliwy język, ręce, co krew niewinną wylały, serce knujące złe plany, nogi, co biegną prędko do zbrodni, świadek fałszywy, co kłamie, i ten, kto wznieca kłótnie wśród braci.” Prz 6,16-19 (BT). „To zatem mówię i zaklinam [was] w Panu, abyście już nie postępowali tak, jak postępują poganie, z ich próżnym myśleniem, obcy dla życia Bożego. Oni to doprowadziwszy siebie do nieczułości [sumienia], oddali się rozpuście, popełniając zachłannie wszelkiego rodzaju grzechy nieczyste. Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa. Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim, że – co się tyczy poprzedniego sposobu życia – trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości. Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego. Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce! Ani nie dawajcie miejsca diabłu! Kto dotąd kradł, niech już przestanie kraść, lecz raczej niech pracuje uczciwie własnymi rękami, by miał z czego udzielać potrzebującemu. Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym. I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważenie – wraz z wszelką złością. Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.” Ef 4,17-32 (BT).

Biblijne rady: „Nie daj się zwyciężać złu, ale zło dobrem zwyciężaj.” Rz 12,21 (BW). „Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę, lecz przeciwnie, błogosławcie, gdyż na to powołani zostaliście, abyście odziedziczyli błogosławieństwo. Bo kto chce być zadowolony z życia i oglądać dni dobre, ten niech powstrzyma język swój od złego, a wargi swoje od mowy zdradliwej.” 1 P 3,10.11 (BW). „I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha.” Ef 5,18 (BW). „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu!” 1 P 5,8.9 (BT). „Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie w nienawiści zło! On strzeże dusz świętych swoich, z ręki bezbożnych wyrywa ich.” PS 97,10 (BW). „Kto postępuje sprawiedliwie i mówi szczerze, kto gardzi wymuszonym zyskiem, kto cofa swoje dłonie, aby nie brać łapówki, kto zatyka ucho, aby nie słyszeć o krwi przelewie, kto zamyka oczy, aby nie patrzeć na zło, ten będzie mieszkał na wysokościach; jego ostoją twierdze na skałach, ten ma pod dostatkiem chleba i nie wysychają jego wody.” Iz 33,15.16 (BW)

„Karze cię twoja złość, smaga cię twoje odstępstwo. Poznaj więc i zobacz, jak złą i gorzką jest rzeczą, że opuściłaś Pana, swojego Boga, i nie ma u ciebie bojaźni przede mną – mówi Wszechmocny, Pan Zastępów.” Jr 2,19 (BW).

Grzech

Biblia mówi: „Każde bezprawie jest grzechem.” 1 J 5,17 (BT) oraz „grzech jest przestępstwem zakonu [czyli prawa].” 1 J 3,4 (BW), gdyż „nie poznałbym grzechu, gdyby nie zakon; wszak i o pożądliwości nie wiedziałbym, gdyby zakon nie mówił: Nie pożądaj!.” RZ 7,7 (BW).

Rozszerzając definicję grzechu, należy przytoczyć werset 17 z 4 rozdziału Listu Jakuba: „Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, dopuszcza się grzechu.” Grzech więc, to nie tylko zrobienie czegoś złego, ale też nie robienie dobrych uczynków. Biblia mówi: „a jeśli nie będziesz czynił dobrze, u drzwi czyha grzech.” RDZ 4,7 (BW).

Człowiek został uczyniony na podobieństwo Stwórcy. Biblia mówi: „I stworzył Bóg człowieka na obraz swój.” RDZ 1,27 (BW). Po upadku Adama i Ewy stan ten diametralnie się zmienił: „Dlatego też jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.” RZ 5,12 (BT) oraz „przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami.” RZ 5,19 (BT).

Jakie są skutki grzechu? Pan Bóg na pierwsze nieposłuszeństwo Adama i Ewy zareagował następująco: wygnał ich z Raju, skazał na ciężkie życie i pracę w pocie i mozole, w bólu i zgryzocie. Ziemia miała odtąd rodzić ciernie i osty, by w końcu stać się grobem ludzi. Przeczytamy o tym w 3 rozdz. Rdz w wersetach 7-24.

Czy można uniknąć skutków grzechu? Nie! Przecież „przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami.” Rz 5,19 (BT). Wszyscy zatem chorujemy, cierpimy, ciężko pracujemy i w końcu ciała nasze umierają śmiercią doczesną, zgodnie z zapowiedzią daną Adamowi: „wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz!” RDZ 3,19 (BT).

Jaka jest kara za grzech? „Zapłatą za grzech jest śmierć.” RZ 6,23 (BT) „I jeżeli ktoś nie był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora ognistego.” AP 20,15 (BW). „Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.” AP 21,8 (BW).

Czy istnieje możliwość uniknięcia kary za grzechy? Sam Pan Bóg dał każdemu taką możliwość. Biblia mówi: „I wzbudził nam mocarnego Zbawiciela w domu Dawida, sługi swego.” ŁK 1,69 (BW), „Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.” RZ 5,8 (BW) „On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko nasze, lecz również za grzechy całego świata.” 1 J 2,2 (BT). To Pan Jezus wybawia nas od kary za grzech przez to, że „nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.” IZ 53,4.5 (BW). „Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednani, dostąpimy zbawienia przez Jego życie.” RZ 5,9.10 (BT).

Komu należy wyznać grzechy? Biblia mówi: „Grzech mój wyznałem tobie [Bogu] i winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego. Niech modli się do ciebie każdy pobożny w czasie niedoli.” PS 32,5.6 (BW) Jaka jest Boża odpowiedź na wyznanie grzechów? Biblia mówi: „Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.” 1 J 1,9 (BW)

Chociaż każdy człowiek przez grzech związany jest z Adamem, to dzięki wierze jest też związany z Chrystusem, który grzeszną ludzkość pojednał z Bogiem. Biblia mówi: „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.” Rz 6,23 (BW) Upadający grzesznik powinien czuć wewnętrzny dyskomfort. Jak król Dawid, który napisał: „Bo winy moje przerosły moją głowę, gniotą mnie jak ciężkie brzemię.” PS 38,4 (BT) Jest jednak dla każdego ratunek! Biblia mówi: „Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu.” IZ. 55,7 (BT) Ponadto, mamy Kogoś, kto wstawia się za nami u Boga: „Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet kto zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko nasze, lecz również za grzechy całego świata.” 1 J 2,1.2 (BT)

Upadki

Jak powinniśmy reagować na błędy i upadki innych osób? Biblia mówi: „Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Albowiem jakim sądem sądzicie, takim was osądzą, i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą.” Mt 7,1-2 (BW)

Powinniśmy traktować upadki innych z wyrozumiałością i cierpliwością. Biblia mówi: „Bądźcie zawsze pokorni, łagodni, cierpliwi. Znoście jedni drugich z [prawdziwą] miłością.” Ef 4,2 (BWP)

Czy powinniśmy mówić innym o ich błędach i upadkach? Biblia mówi: „A jeśliby zgrzeszył brat twój, idź, upomnij go sam na sam; jeśliby cię usłuchał, pozyskałeś brata swego.” Mt 18,15 (BW)

W jakim duchu powinniśmy napominać naszych współwyznawców? Biblia mówi: „Bracia, jeśli człowiek zostanie przyłapany na jakimś upadku, wy, którzy macie Ducha, poprawiajcie takiego w duchu łagodności, bacząc każdy na siebie samego, abyś i ty nie był kuszony. Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełnicie zakon Chrystusowy. Jeśli bowiem kto mniema, że jest czymś, będąc niczym, ten samego siebie oszukuje.” Ga 6,1-3 (BW)

Aktualnie jesteś offline