Islam

Biblia nie wspomina bezpośrednio o „Islamie” ale mówi o Arabach (ludu arabskim) jako Dzieciach Abrahama, którzy odziedziczyli „kraj wschodni”. Tak więc historia muzułmanów (ludzi, którzy wyznają Islam) rozpoczyna się od proroka Abrahama i jego potomków, zaczynając od Ismaela, pierworodnego syna Abrahama.

Pierworodnym synem Abrahama i Hagar Egipcjanki był Ismael. Biblia mówi: „Potem Hagar urodziła Abramowi syna. Abram nadał synowi swemu, którego urodziła Hagar, imię Ismael.” 1 MOJŻ. 16,15 (BW)

Abraham otrzymał od Boga specjalną obietnicę, która mówiła, że z potomków Ismaela powstanie wielki naród. Biblia mówi: „Co do Ismaela, wysłuchałem cię: Oto pobłogosławię mu i rozplenię go, i rozmnożę go nad miarę. Zrodzi on dwunastu książąt, i uczynię z niego naród wielki.” (Tora) 1 MOJŻ. 17,20 (BW)

Imię pierworodnego syna Abrahama (Ismael) zostało nadane przez Boga i dosłownie oznacza „Bóg słyszy”. Biblia mówi: „Rzekł jeszcze do niej anioł Pański: Rozmnożę bardzo potomstwo twoje, tak iż z powodu mnogości nie będzie go można policzyć. Nadto rzekł do niej anioł Pański: Oto poczęłaś i urodzisz syna, i nazwiesz go Ismael, bo Pan usłyszał o niedoli twojej.” (Tora) 1 MOJŻ. 10-11 (BW)

Potomkowie Ismaela oraz synowie Abrahama i Ketury otrzymali wschodni kraj i nazywani są dziećmi lub ludźmi wschodu. Są oni przodkami Arabów. Muhamed, prorok Islamu, odtwarza swój rodowód do Ismaela przez jego najstarszego syna, Nabajota. Biblia mówi: „A synów nałożnic, które miał Abraham, obdarował Abraham i wyprawił ich od Izaaka, syna swego, jeszcze za życia swego na wschód, do kraju wschodniego… Takie są dzieje rodu Ismaela, syna Abrahama, którego urodziła Abrahamowi Hagar, Egipcjanka, niewolnica Sary. A te są imiona synów Ismaela, według których nazwane są ich rody: Pierworodnym Ismaela był Nebajot, po nim Kedar, Adbeel, Miwsam, Miszma, Duma, Massa, Hadad, Tema, Jetur, Nafisz i Kedma. To są synowie Ismaela i takie są nazwy ich zagród i koczowisk, dwunastu książąt plemion ich. A Ismael dożył stu trzydziestu siedmiu lat. Potem opadł z sił i umarł, i został przyłączony do przodków swoich. Mieszkali oni od Chawili aż do Szur, które leży na wschód od Egiptu na drodze do Aszszuru. Osiadł on tam na przekór wszystkim pobratymcom swoim.” (Tora) 1 MOJŻ. 25,6.12-18 (BW). Obszary wspomniane w wierszu 18-tym leżą na Bliskim Wschodzie.

Mędrcy ze Wschodu (z Persji) przynieśli dary dla nowonarodzonego Jezusa. Biblia mówi: „Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejemie Judzkim za króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest ten nowo narodzony król żydowski? Widzieliśmy bowiem gwiazdę jego na Wschodzie i przyszliśmy oddać mu pokłon… Oni zaś, wysłuchawszy króla, odeszli. A oto gwiazda, którą ujrzeli na Wschodzie, wskazywała im drogę, a doszedłszy do miejsca, gdzie było dziecię, zatrzymała się. A ujrzawszy gwiazdę, niezmiernie się uradowali. I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon, potem otworzywszy swoje skarby, złożyli mu w darze złoto, kadzidło i mirrę. A ostrzeżeni we śnie, by nie wracali do Heroda, inną drogą powrócili do ziemi swojej.” (Injil) MAT. 2,1-2.9-12 (BW)

Według proroctwa, potomkowie Abrahama przez Ismaela przyjdą do Bożej świątyni, aby oddawać Mu chwałę i uwielbienie. Wielu uczonych odnosi tę przepowiednię do zgromadzenia ludzi na Nowej Ziemi, w niebie, raju. Biblia mówi: „Gromady wielbłądów zaroją się, młode wielbłądy Midianitów i Efy, wszyscy przyjdą z Saby; przywiozą złoto i kadzidło, śpiewając pieśni pochwalne na cześć Pana. Wszystkie owce Kedareńczyków zbiorą się u ciebie, barany Nebatejczyków będą na twoje usługi, pójdą jako miła ofiara na mój ołtarz; a tak uświetnię wspaniały mój przybytek.” (Tora) IZAJ. 60,6-7 (BW). Narody wymienione w tych wersetach to potomkowie Abrahama, dzieci Wschodu, Arabowie, przodkowie muzułmanów.