Astrologia a astronomia

W języku hebrajskim astrologia dosłownie oznacza „wróżenie z niebios”. Wróżbiarstwo jest sztuką przepowiadania przyszłości i odkrywania „wiedzy tajemnej” za pomocą różnych „magicznych” praktyk, np. kartomancji (wykładania kart), chiromancji (wróżenia z ręki), tarota, kryształomancji (posługiwanie się kryształami lub kryształową kulą) czy numerologii (badanie zależności liczb). Bóg zabrania takich praktyk. Biblia mówi: „…nie będziecie wróżyć ani czarować”. Kpł 19,26 (BW).

Co Bóg mówi o tych, którzy radzą się astrologów i w astrologii szukają porad i odpowiedzi na życiowe problemy? Biblia mówi: „Utrudziłaś się mnóstwem swoich zamysłów. Niech wystąpią i niech ci pomogą badacze firmamentu niebieskiego, oglądacze gwiazd, którzy co miesiąc ogłaszają, co ma cię spotkać. Patrzcie, są oni jak ściernie, które pochłania ogień, nie potrafią uratować swojego życia z płomieni… każdy zatacza się w swoją stronę, tobie zaś nikt nie pomoże”. Iz 47,13-15 (BW).

Kiedy Izraelici mieli wejść do ziemi obiecanej — Kanaanu, Bóg ostrzegał ich, aby nie uprawiali czarów i wróżbiarstwa. Biblia mówi: „Gdy tedy wejdziesz do ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje, nie naucz się czynić obrzydliwości tych ludów… gdyż obrzydliwością dla Pana jest każdy, kto to czyni, i z powodu tych obrzydliwości Pan, Bóg twój, wypędza ich przed tobą gdyż te narody, które ty wypędzasz, słuchają wieszczbiarzy i wróżbitów, a na to Pan tobie nie pozwolił”. Pwt 18,9.12.14 (BW).

Wróżbiarstwo jest grzechem wymienianym pośród innych grzechów. Biblia mówi: „Bo opór jest jak grzech wróżbiarstwa, a krnąbrność jak złość bałwochwalstwa. Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana, odrzucił cię On jako króla”. 1 Sm 15,23 (BT).

Kiedy król Nabuchodonozor miał sen proroczy, zawołał wszystkich magów, wróżbitów i czarowników, aby powiedzieli mu, o czym był jego sen. Jaka była ich odpowiedź na tę prośbę? Biblia mówi: „Wtedy Chaldejczycy odpowiedzieli królowi, mówiąc: Nie ma na ziemi człowieka, który by mógł spełnić żądanie króla; jak też w ogóle żaden wielki i potężny król nie stawiał takiego żądania wobec wróżbity, maga i Chaldejczyka”. Dn 2,10 (BW).

Astrolodzy Babilonu nie byli w stanie pomóc królowi rozwiązać zagadkę jego snu. Natomiast Bóg sprawił to, co wydawało się niemożliwe. Pobłogosławił darem Ducha Świętego swojego proroka Daniela, który dzięki temu mógł wyłożyć proroczy sen króla. Biblia mówi: „Daniel odpowiedział królowi tymi słowy: Tajemnicy, o którą pyta król, nie mogą wyjawić królowi ani magowie, ani wróżbici, ani czarownicy, ani astrolodzy. Jest jednak Bóg na niebie, który objawia tajemnice i wyjawia królowi Nebukadnezarowi, co się stanie w przyszłych dniach. A twój sen i twoje widzenie, które ci przeszły przez głowę, są takie”. Dn 2,27-28 (BW).

Daniel mógł opisać i wyjaśnić proroczy sen króla tylko dzięki Duchowi Świętemu, którego otrzymał od Boga. I nie tylko on. Biblia mówi: Dał zaś Bóg tym czterem młodzieńcom wiedzę i umiejętność wszelkiego pisma oraz mądrość. Daniel posiadał rozeznanie wszelkich widzeń i snów. Gdy minął okres ustalony przez króla, by ich przedstawić, nadzorca służby dworskiej wprowadził ich przed Nabuchodonozora. Król rozmawiał z nimi, i nie można było znaleźć pośród nich wszystkich nikogo równego Danielowi, Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi. Zaczęli więc sprawować służbę przy królu. We wszystkich sprawach wymagających mądrości i roztropności, jakie przedkładał im król, okazywali się dziesięciokrotnie lepsi niż wszyscy wykładacze snów i wróżbici w całym jego królestwie”. Dn 1,17-20 (BT).

Astronomia jest nauką badającą wszechświat, który w Biblii opisany jest zgodnie z naukowymi twierdzeniami – słońce krąży wokół ziemi, planety są w określonym porządku, a gwiazdy nazwane. Biblia mówi: „Na niebie ustalił porządek”. Hi 25,2 (BT). „Słońce wschodzi i zachodzi, i na miejsce swoje spieszy z powrotem, i znowu tam wschodzi”. Koh 1,5 (BT). „On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa”. Hi 9,9 (BT). „Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te [gwiazdy]? – Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu”. Iz 40,26 (BT). „Nie mogą być zliczone zastępy niebieskie”. Jr 33,22 (BW). A Ziemia jest okrągła. Biblia mówi: „Siedzi nad okręgiem ziemi, a jej mieszkańcy są jak szarańcze; rozpostarł niebo jak zasłonę i rozciąga je jak namiot mieszkalny”. Iz 40,21.22 (BW). „Gdy budował niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał krąg nad powierzchnią toni”. Prz 8,27 (BW) i zawieszona w przestrzeni: „Rozpościera północ nad pustką, a ziemię zawiesza nad nicością”. Hi 26,7 (BW).

Zatem jeśli ktoś bada to, co stworzył Bóg, jeśli podziwia Jego dzieła i wierzy, że są to dowody na Jego istnienie i działanie, On nie ma nic przeciwko temu. Wręcz przeciwnie, czasem znajomość układu np. gwiazd może doprowadzić do właściwego celu. Biblia mówi: „Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon”. Mt 2,1.2 (BT).

Gdy w czwartym dniu stwarzania „Bóg rzekł: Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba…”. Rdz 1,14 (BT), dalej dodał: „a niech dzielą dzień od nocy: i niech będą na znaki, i czasy, i dni i lata”. Rdz 1,14 (BW). Wiele lat później, gdy faryzeusze i saduceusze prosili Jezusa o ukazanie im znaku z nieba, „On im odpowiedział: Wieczorem mówicie: Będzie piękna pogoda, bo niebo się czerwieni, rano zaś: Dziś burza, bo niebo się czerwieni i jest zasępione. Wygląd nieba umiecie rozpoznawać, a znaków czasu nie możecie?”. Mt 16,1-3 (BT).

O tym, jak ważna jest obserwacja nieboskłonu, mówił sam Chrystus: „Baczcie, żeby was kto nie zwiódł”. Mt 24,4 (BT). Skąd to ostrzeżenie? Żyjemy w czasach końca tego doczesnego świata. Oczekujemy zapowiedzianego przyjścia Jezusa. Jednak tuż przed tym zdarzeniem na niebie będzie można zaobserwować szczególne znaki. Biblia mówi: „W owe dni, po tym ucisku, słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba”. Mk 13,24-27 (BT).

Podsumowanie. Zdecydowanie astrologia, czyli „wróżenie z niebios” – jak i wszelkie inne formy wróżenia – jest przez Biblię zakazana. Biblia mówi: „A dla tchórzów, niewiernych, obmierzłych, zabójców, rozpustników, guślarzy (czarowników – BW), bałwochwalców i wszelkich kłamców: udział w jeziorze gorejącym ogniem i siarką. To jest śmierć druga”. Ap 21,8 (BT). Natomiast obserwacja nieba dla celów poznawczych, a zwłaszcza pod kątem rozpoznawania znaków końca jest bardzo wskazana. Biblia mówi: „Czuwajcie więc, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie. A to zważcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której porze złodziej przyjdzie, czuwałby i nie pozwoliłby podkopać domu swego. Dlatego i wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślacie”. Mt 24,42-44 (BT).